Volo — Obligé songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Obligé" van Volo.

Songteksten

Je suis paumé dans un cimetière,
je marche au milieu des tombes et j’lis les noms sur les pierres.
Obligé, j’m’en souviens.
On s’est connu pendant l’enfance,
on s’est perdu de vue dès l’adolescence.
C’que t’es devenu, j’en sais rien.
Je suis paumé dans un cimetière,
je marche au milieu des tombes et j’lis les noms sur les pierres.
Obligé, j’m’en souviens.
Ta bouille de gamin, et ton grand sourire.
Ta tronche de super copain, quand fallait s’enfuir.
Courir pour courir. C'était bien.
Je suis paumé dans un cimetière,
je marche au milieu des tombes et j’lis les noms sur les pierres.
Obligé, j’m’en souviens.
Tous ces moments de joie, ces quelques disputes.
Notre cabane en bois, nos passes, nos tires, no buts.
C'était toi, le gardien.
Je suis paumé dans un cimetière,
je marche au milieu des tombes et j’lis les noms sur les pierres.
Obligé, j’m’en souviens.
Quand on était paumé dans le cimetière,
que t'étais tombé à genoux, les mains en prière.
Pour rigoler, ça m’revient.
Hum hum hum hum hum hum hum hum hum.
hum hum hum hum hum hum hum hum hum…

Songtekstvertaling

Ik ben verdwaald op een kerkhof.,
Ik loop in het midden van de graven en lees de namen op de stenen.
Ik moet wel.Ik weet het nog.
We hebben elkaar in onze kindertijd ontmoet.,
we verloren elkaar uit het oog in onze tienerjaren.
Wat je geworden bent, Weet ik niet.
Ik ben verdwaald op een kerkhof.,
Ik loop in het midden van de graven en lees de namen op de stenen.
Ik moet wel.Ik weet het nog.
Je jongensachtige grijns en je grote glimlach.
Je ziet eruit als een goede vriend toen je weg moest lopen.
Rennen. Het was goed.
Ik ben verdwaald op een kerkhof.,
Ik loop in het midden van de graven en lees de namen op de stenen.
Ik moet wel.Ik weet het nog.
Al deze momenten van vreugde, deze paar geschillen.
Onze houten hut, onze passen, onze schoten, geen doelen.
Jij was het, de bewaker.
Ik ben verdwaald op een kerkhof.,
Ik loop in het midden van de graven en lees de namen op de stenen.
Ik moet wel.Ik weet het nog.
Toen we verdwaald waren op het kerkhof,
dat je op je knieën viel, handen in gebed.
Voor de lol is het aan mij.
Hum hum hum hum hum hum hum hum.
hum hum hum hum hum hum hum…