Владимир Захаров — Притча songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Притча" van Владимир Захаров.
Songteksten
Море вдруг стало пропастью,
Стелятся скалы чёрные
К берегу чайки бросятся,
Верою окрылённые
Рвутся они сквозь порывистый шторм,
Ближе и ближе их каменный дом…
Вот их стихия настигла опять,
Кто их просил улетать?
Слабые птицы падали,
Ночь оглашая криками
Ветру, ну много надо ли,
С птицей чтоб сладить тихою
Друг ее сильный почти долетел,
Только её он бросать не хотел
Вместе они не прошли этот путь,
Сил не хватило чуть-чуть
Волны подругу вынесли,
Бросив на камни серые.
Лёг он на берег илистый,
Рядом с любовью первою.
И пролежал пять мучительных дней,
Крылья крест-накрест сомкнувши над ней.
Небу он что-то кричал вновь и вновь,
Так умирает любовь.
Songtekstvertaling
De zee was plotseling een afgrond,
De rotsen zijn zwart.
Zeemeeuwen zullen naar de kust rennen.,
Geïnspireerd door het geloof
Ze haasten zich door een onstuimige storm.,
Dichter bij hun stenen huis.…
Hier is hun element weer ingehaald.,
Wie vroeg hen te vertrekken?
Zwakke vogels vielen,
De nacht vol geschreeuw
De wind, Ah velen moeten of,
Met een vogel om de stilte te verzachten
Haar sterke vriendin was er bijna.,
Alleen wilde hij haar niet verlaten.
Samen gingen ze niet deze kant op.,
Ik had niet genoeg kracht.
Mijn vriend werd door de golven gedragen,
De grijze op de rotsen gooien.
Hij ging op de muddy Bank liggen.,
Naast de eerste liefde.
En hij lag daar vijf pijnlijke dagen.,
De vleugels vlogen over haar heen.
Hij riep steeds weer iets naar de hemel.,
Dit is hoe liefde sterft.