Владимир Захаров — Обыкновенная история songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Обыкновенная история" van Владимир Захаров.
Songteksten
Обыкновенная семья, каких немало —
Отец и мать вдвоем растят троих детей.
Мать заболела, по весне ее не стало,
Отец запил и стало всем еще больней.
А старшей дочери уже почти семнадцать,
Братишке скоро девять лет, малому — пять.
Кому кричать, куда идти, куда податься?
А может, волю сжав в кулак, чего-то ждать.
Обыкновенная зима сковала город,
Отец все время пьет и пьет, раскис совсем.
Он старшей дочери сказал: «Помру я скоро,
Ты только дочка не оставь одних детей!».
Дочь под иконой поклялась, что в жизни этой,
Она не бросит никогда своих ребят.
А за зимой всегда весна, а после лето,
И тут жестокая судьба сдала назад.
Он был — богатый человек, богатый очень,
И закружилась, понеслась другая жизнь.
Она сжигала, как во сне, с ним дни и ночи,
Только в квартире не пришлось отцу дожить.
Отец скончался на полу в сыром подвале,
Два брата стали бомжевать уже одни.
Они любимую сестру везде искали,
Среди вокзалов и толпы летели дни.
Обыкновенный в январе спустился вечер,
Весь город шумно, как всегда, зажег огни.
У ресторана, на Тверской случилась встреча,
Она — с охраной, в черный джип, а тут — они.
К ней старший брат не подошел — он гордый малый,
А младший кинулся вперед и молча встал.
Она взглянула на него и не узнала,
Охранник к парню подошел и деньги дал.
Обыкновенная судьба в обычной жизни,
Обыкновенная семья, таких полно.
В ночи двух маленьких детей совсем не видно,
А с неба сыпал мокрый снег давным-давно.
Songtekstvertaling
Een gewoon gezin, waarvan er vele —
Vader en moeder voeden samen drie kinderen op.
Mijn moeder werd ziek en stierf in de lente.,
Mijn vader dronk en het werd nog pijnlijker voor iedereen.
En de oudste dochter is bijna zeventien.,
M 'n broertje wordt binnenkort negen en M' n broertje vijf.
Wie te schreeuwen, waar te gaan, waar te gaan?
Of misschien, zal vastgeketend in een vuist, wachtend op iets.
Een gewone winter greep de stad,
Mijn vader drinkt en drinkt de hele tijd.
Hij zei tegen z ' n oudste dochter:,
Je enige dochter laat geen kinderen met rust!".
De dochter onder het icoon zwoer dat in dit leven,
Ze zou haar jongens nooit verlaten.
En na de winter is het altijd lente, en na de zomer,
En toen ging een wreed lot terug.
Hij was een rijk man, heel rijk.,
En begon te draaien, begon een ander leven.
Ze brandde, als in een droom, met hem dagen en nachten,
Alleen hoefde mijn vader niet in het appartement te wonen.
Mijn vader stierf op de grond in een vochtige kelder.,
Twee broers zijn al alleen dakloos geworden.
Ze zochten hun geliefde zus overal.,
Dagen vlogen voorbij tussen de treinstations en menigten.
Het was een gewone avond in Januari.,
De hele stad was luidruchtig, zoals altijd, lichten aan.
Er was een vergadering in het restaurant op Tverskaja street.,
Ze zit bij de beveiliging, in een zwarte jeep, en hier zijn ze.
Haar oudere broer benaderde haar niet — hij is een trotse kerel,
De jongste rende naar voren en stond stil op.
Ze keek naar hem en herkende hem niet.,
De bewaker benaderde de man en gaf hem geld.
Gewoon lot in het gewone leven,
Een gewone familie, vol met hen.
In de nacht, twee kleine kinderen zijn helemaal niet zichtbaar,
En er viel sleet uit de lucht een lange tijd geleden.