Владимир Высоцкий — Очи чёрные. Погоня songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Очи чёрные. Погоня" van Владимир Высоцкий.
Songteksten
Во хмелю слегка,
Лесом правил я.
Не устал пока, —
Пел за здравие.
А умел я петь
Песни вздорные:
«Как любил я вас,
Очи черные…»
То плелись, то неслись, то трусили рысцой.
И болотную слизь конь швырял мне в лицо.
Только я проглочу вместе с грязью слюну,
Штоф у горла скручу — и опять затяну:
«Очи черные!
Как любил я вас…»
Но — прикончил я То, что впрок припас.
Головой тряхнул,
Чтоб слетела блажь,
И вокруг взглянул —
И присвистнул аж:
Лес стеной впереди — не пускает стена, —
Кони прядут ушами, назад подают.
Где просвет, где прогал — не видать ни рожна!
Колют иглы меня, до костей достают.
Коренной ты мой,
Выручай же, брат!
Ты куда, родной, —
Почему назад?!
Дождь — как яд с ветвей —
Недобром пропах.
Пристяжной моей
Волк нырнул под пах.
Вот же пьяный дурак, вот же налил глаза!
Ведь погибель пришла, а бежать — не суметь, —
Из колоды моей утащили туза,
Да такого туза, без которого — смерть!
Я ору волкам:
«Побери вас прах…" —
А коней пока
Подгоняет страх.
Шевелю кнутом —
Бью крученые
И ору притом:
«Очи черные!..»
Храп, да топот, да лязг, да лихой перепляс —
Бубенцы плясовую играют с дуги.
Ах вы кони мои, погублю же я вас, —
Выносите, друзья, выносите, враги!
…От погони той
Даже хмель иссяк.
Мы на кряж крутой —
На одних осях,
В хлопьях пены мы —
Струи в кряж лились, —
Отдышались, отхрипели
Да откашлялись.
Я лошадкам забитым, что не подвели,
Поклонился в копыта, до самой земли,
Сбросил с воза манатки, повел в поводу…
Спаси бог вас, лошадки, что целым иду!
Songtekstvertaling
Licht bedwelmd,
Ik heerste over het bos.
Nog niet moe, —
Gezongen voor gezondheid.
En ik kon zingen
Liedjes zijn onzin.:
"Zoals ik van je heb gehouden,
Zwarte ogen..."
Nu zijn ze weggereden, nu zijn ze weggerend, nu zijn ze weggereden.
En het moeras slijm werd in mijn gezicht gegooid door het paard.
Alleen slik ik mijn speeksel in samen met de modder.,
Ik draai het damast naar m ' n keel en draai het weer aan.:
"Zwarte ogen!
Zoals ik van je hield.…»
Maar ik maakte af wat ik in petto had voor de toekomst.
Hij schudde zijn hoofd,
Om zomaar weg te vliegen.,
En keek rond —
Hij floot.
Bosmuur vooruit-laat de muur niet toe, —
Paarden draaien hun oren.
Waar er een gat is, waar er een gat is — je kunt geen hoorn zien!
Ze prikken me met naalden, ze raken mijn botten.
Root you are my,
Help me, broeder.
Waar ga je heen, schat?, —
Waarom terug?!
Regenachtig gif uit de takken —
Het rook slecht.
Mijn veiligheidsgordel
De wolf dook onder zijn kruis.
Wat een dronken dwaas!
De dood is immers gekomen, maar om te ontsnappen — niet om in staat te zijn om, —
Er is een aas gestolen.,
Ja, zo ' n aas, zonder welke-dood!
Ik schreeuw tegen de wolven.:
"Verdomme, stof…" —
En paarden tot
Jaagt angst aan.
Beweeg de zweep. —
Ik heb de gekken verslagen.
En schreeuwen op hetzelfde moment:
"Zwarte ogen!.."
Snurken, Ja stomp, Ja clang, Ja onstuimige dans —
Tamboerijnen dansen met de boog.
Ah, mijn paarden, Ik zal je vernietigen, —
Haal het eruit, vrienden, haal het eruit, vijanden!
... Van de jacht die
Zelfs de hop was weg.
We zitten op een steile heuvel. —
Op dezelfde assen,
In de schuimvlokken —
Stromen stroomden in de richel, —
Ze hebben hun adem ingeslikt.
Ja, ze hebben hun keel doorgesneden.
Ik naar de paarden geslacht die niet in de steek gelaten,
Hij boog naar de grond,
Uit de spullen van de kar gevallen, nam ongeveer…
God behoede je, kleine paarden, dat ik heel ga!