Владимир Кузьмин — По-прежнему вдвоем (Капюшон) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "По-прежнему вдвоем (Капюшон)" van Владимир Кузьмин.
Songteksten
Кружит листва, как стая желтых парусов.
Осенний ветер, словно страх, приносит дрожь,
Но ты не прячь свое усталое лицо.
Слезинок больше нет, остался только дождь.
Раскрой же зонт, надвинь свой серый капюшон
И подойди поближе, — я слегка продрог.
Какой смешной сегодня день, и в нем я сам себе смешон,
Но это лучше, чем быть жалким как листок.
Года, что дым, еще один, а мы все ждем, пока живем.
И как ни странно, мы по-прежнему вдвоем.
И как ни странно, мы по-прежнему вдвоем.
В безмолвном парке нет как будто ни души
И карусель давно закрыта на замок.
Лишь только дождь шуршит задумчиво в тиши,
И впереди смеется детский голосок.
Раскрой же зонт, надвинь свой серый капюшон
И подойди поближе, — я слегка продрог.
Какой смешной сегодня день, и в нем я сам себе смешон,
Но это лучше, чем быть жалким как листок.
Бегут года, но не беда, мы вечно ждем, пока живем.
И как ни странно, мы по-прежнему вдвоем.
И как ни странно, мы по-прежнему вдвоем.
Раскрой же зонт, надвинь свой серый капюшон
И подойди поближе, — я слегка продрог.
Какой смешной сегодня день, и в нем я сам себе смешон,
Но это лучше, чем быть жалким как листок.
Года, что дым, еще один, а мы все ждем, пока живем.
И как ни странно, мы по-прежнему вдвоем.
И хорошо, что мы по-прежнему вдвоем.
Songtekstvertaling
Bladeren draaien als een kudde gele zeilen.
De herfstwind, net als angst, geeft een rilling.,
Maar verberg je vermoeide gezicht niet.
Er zijn geen tranen meer, alleen de regen.
Doe je paraplu open, doe je Grijze kap naar beneden.
En kom wat dichterbij, ik heb het een beetje koud.
Wat een grappige dag is het, en daarin ben ik grappig voor mezelf,
Maar het is beter dan zielig te zijn als een blad.
Het is als rook, nog een jaar, en we wachten nog steeds terwijl we leven.
Vreemd genoeg zijn we nog steeds met z ' n tweeën.
Vreemd genoeg zijn we nog steeds met z ' n tweeën.
Het stille Park lijkt geen ziel te hebben.
En de draaimolen zit al lang op slot.
Alleen de regen raast bedachtzaam in de stilte.,
En de stem van een kind lacht verderop.
Doe je paraplu open, doe je Grijze kap naar beneden.
En kom wat dichterbij, ik heb het een beetje koud.
Wat een grappige dag is het, en daarin ben ik grappig voor mezelf,
Maar het is beter dan zielig te zijn als een blad.
Jaren gaan voorbij, maar het maakt niet uit, we wachten altijd terwijl we leven.
Vreemd genoeg zijn we nog steeds met z ' n tweeën.
Vreemd genoeg zijn we nog steeds met z ' n tweeën.
Doe je paraplu open, doe je Grijze kap naar beneden.
En kom wat dichterbij, ik heb het een beetje koud.
Wat een grappige dag is het, en daarin ben ik grappig voor mezelf,
Maar het is beter dan zielig te zijn als een blad.
Het is als rook, nog een jaar, en we wachten nog steeds terwijl we leven.
Vreemd genoeg zijn we nog steeds met z ' n tweeën.
Gelukkig zijn we nog maar met z ' n tweeën.