Владимир Бочаров — Исповедь сторожевого пса songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Исповедь сторожевого пса" van Владимир Бочаров.
Songteksten
И кормили клыки и в лесу и в поле.
А я в вольере сижу и, как скот в загоне,
Я бродяг сторожу на запретной зоне.
Я и в холке в него, да и злостью в батю
Вольный дух той родни, здесь, я не растратил.
Сдали нервы вчера, злобный стал я, что-то.
Иль работа не та, сучая работа.
А до леса рукою подать от зоны.
Но, как войти мне в него — там свои законы.
Я для них просто пёс, да по масти красный,
А прикрываться отцом — бить понты напрасно.
Но, больше нет моих сил, охранять колючку.
И я вчера учудил, всё от жизни сучьей.
Как завыл на луну от душевной раны,
Разбудил старшину, пуганул охрану.
Но, сколько пугать тех, кто в робах рядом,
И стала жизнь не всласть, делать ноги надо.
Там в лесу, разложу всё, как есть ребятам,
А те — поймут, иль порвут, но делать ноги надо.
И, как будто с небес, на меня везенье
Вдруг рывок, прямо в лес, через оцепленье.
И меня с поводка мол: «Давай, Полкаша!»
А я клыками сверкнул, что ж, мол: «Воля ваша»!
И я понёсся за ним, словно за надеждой,
Чуя адреналин, аж поверх одежды:
«Да ты не бойся. Теперь, оба мы в опале.
Ты к себе — я к себе и, поминай, как звали.
Ты домой — а я в лес и, поминай, как звали».
Songtekstvertaling
En voedde hoektanden en in het bos en in het veld.
En ik zit in de behuizing en, als vee in een hok,
Ik ben een zwerver in het verboden gebied.
Ik ben bij de withers in hem, en woede op pa.
Ik heb de vrije geest van die familie hier niet verspild.
Ik verloor mijn zenuwen gisteren, Ik werd boos, iets.
Ik werk niet het, zo werkt het.
En naar het bos hand aan hand van de zone.
Maar hoe krijg je me erin — het heeft zijn eigen wetten.
Ik ben gewoon een hond voor hen, maar rood in kleur,
En zich achter de vader verschuilen om een opschepper te verslaan.
Maar ik heb niet langer de kracht om thorn te bewaken.
En ik deed het gisteren, allemaal uit het leven van een teef.
Als gehuil op de maan van een geestelijke wond,
Ik maakte de onderofficier wakker, maakte de bewakers bang.
Maar, hoeveel om degenen die in gewaden in de buurt bang te maken,
En het leven is niet genoeg geworden, je moet je voeten maken.
Daar in het bos, zal ik alles uitleggen zoals het is voor de jongens,
En die-zullen begrijpen, of zal breken, maar het is noodzakelijk om benen te doen.
En, alsof ik uit de hemel kom, heb ik geluk.
Plotseling een rush, recht het bos in, door de afzetting.
En ik los van de leiband zeggen ze: "Kom op, Polchasa!"
En ik flitste hoektanden, nou, ze zeggen:"je wil"!
En ik rende achter hem aan alsof ik hoop had.,
Ik voel de adrenaline over mijn kleren stromen.:
Wees niet bang. We zijn beiden in schande.
Jij voor jezelf - Ik voor mezelf en, onthoud, wat was je naam.
Jij gaat naar huis en ik ga naar het bos en onthoud je naam."