ВиСтанция — Середина пути songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Середина пути" van ВиСтанция.
Songteksten
Идя под знойным летним солнцем вперед,
Который год подряд,
Туда, где время топит серый асфальт.
Сжимая в кулак веру,
Последний талисман.
За шагом прибавляю шаг,
Спеша вперед, я знаю, там
Ждут, может, у меня нет времени на слезы.
Не смотря на неудачи,
Не смотрю назад. Серьезен был вчера,
Сегодня письма в никуда без адресата.
Зачем, не знаю,
Знаю, что дойдут туда когда-то.
Просьбы простые.
Пустые фразы на ветер.
Теперь, порой, далеко.
К удачи в дорогу.
Поверь,
Пусть не вернусь,
Пусть играет грусть,
И греет душу.
Я так привык думать,
Я привык тобой дышать.
Бетонная гладь за горизонт, сливаясь с облаками.
Снова в путь, сорвавшись за мечтой,
Я становлюсь мечтами.
На встречу вечности, и пусть не хватит сил идти.
Это будет только середина моего пути.
Когда солнце останется где-то за спиной,
Когда время растворится, я не вернусь домой.
Когда собьются ноги, и не хватит сил идти,
Это будет только середина моего пути.
С тех пор, как начал жить, не мало времени прошло,
Знаю,
Утекло воды не мало,
Тоже понимаю.
Помню каждый день, что оставался за моей спиной.
Но все-таки я изменился.
Я стал другой.
Быть может, повзрослел, не знаю.
По-другому стал мечтать.
Того, что было раньше дорого,
Теперь мне не понять.
Да и писать стал по-другому.
По серьезнее, вроде,
Но, так же как и год назад все песни о свободе.
Время изменило взгляды.
Я не тот, что был вчера.
Другой, иначе стал.
Ты помнишь старого меня?
Помнишь, как хотели вырасти быстрее,
Что теперь:
Мы изменились, мы не те,
Совсем не те, поверь.
Моя душа вышла из моды.
Постарел мой стиль,
Мои стихи.
Мой взгляд на мир,
И мира взгляд на все заслуги и грехи.
Страницы старой книги пожелтели, говоря.
Пойми, мы не стоим на месте.
Жизнь для каждого своя.
Когда солнце останется где-то за спиной,
Когда время растворится, я не вернусь домой.
Когда собьются ноги, и не хватит сил идти,
Это будет только середина моего пути.
И снова, словно не слышу чужие взгляды,
Тревожно дыша,
Глотая воздух от жажды,
Продолжаю бежать.
С каждой минутой от дома дальше на встречу удаче.
Сегодня я богат,
А завтра все растрачу.
Сумасшедший!!!
Крики вслед:
Обернись, стой.
За собой, закрыв двери,
Вновь становлюсь другой.
Прошлое прячу на ключ.
Вечером, вновь одинок.
Один в пустой квартире среди серых стен.
Дорога тянет за мечтами.
Поздно повернуть, уйти.
Стереть, забыть, оставить
Завтрашние дни.
Пытаясь верить в то, что жизнь на самом деле так слепа.
И снова убегать за горизонт искать слова.
Для тишины, дорожной пылью.
Плыть и таять.
Врать и верить.
Из последних сил бежать на встречу вечности — империи.
Даже если сердце устанет биться и идти,
Это будет только середина моего пути.
Когда солнце останется где-то за спиной,
Когда время растворится, я не вернусь домой.
Когда собьются ноги, и не хватит сил идти,
Это будет только середина моего пути.
Еще все впереди,
Пути назад уже не будет, знаю
Пол дороги за спиной.
Бессмысленной дороги к краю.
Помню, еще дышу.
Помню, я жив пока.
А руки рано опускать.
Залечит время раны, да Я верю.
Не потеряна, не убит.
Звучит мелодия в душе.
В глазах огонь еще горит.
А значит, есть до вздоха время,
Есть последний шанс.
Еще все впереди.
Я верю,
Верю, что придет мой час.
Когда солнце останется где-то за спиной,
Когда время растворится, я не вернусь домой.
Когда собьются ноги, и не хватит сил идти,
Это будет только середина моего пути.
Songtekstvertaling
Vooruit lopen onder de hete zomerzon,
Welk jaar op rij,
Waar de tijd het grijze asfalt laat zinken.
Vasthouden aan de vuist van het geloof,
De laatste talisman.
Stap voor stap voeg ik een stap toe,
Snel vooruit, Ik weet het.
Misschien heb ik geen tijd om te huilen.
Ondanks de tegenslagen,
Ik kijk niet achterom. Ik meende het gisteren.,
Vandaag, brieven naar nergens zonder een geadresseerde.
Geen idee.,
Ik weet dat ze er ooit zullen komen.
Verzoeken zijn simpel.
Lege zinnen in de wind.
Nu, soms, ver weg.
Succes onderweg.
Geloof me.,
Laat me niet terugkomen.,
Laat het verdriet spelen,
En het verwarmt de ziel.
Dat dacht ik vroeger ook.,
Ik ben gewend om je in te ademen.
Het betonnen oppervlak van de horizon, samensmeltend met de wolken.
Terug op de weg, verliefd op een droom,
Ik word dromen.
Op de vergadering der eeuwigheid en laat niet sterk genoeg zijn om te gaan.
Dit is pas het midden van mijn reis.
Als de zon ergens achter je is,
Als de tijd verdwijnt, ga ik niet naar huis.
Als je benen verloren zijn en je niet de kracht hebt om te lopen,
Dit is pas het midden van mijn reis.
Sinds ik begon te leven, is er geen tijd verstreken.,
Ik weet het.,
Er is geen water gevloeid.,
Begrijp het ook.
Ik herinner me elke dag dat achter mijn rug om bleef.
Maar ik ben veranderd.
Ik was anders.
Misschien is hij volwassen geworden.
Ik begon anders te dromen.
Wat vroeger duur was,
Nu begrijp ik het niet.
En begon anders te schrijven.
Serieuzer, zoals ... ,
Maar, net als een jaar geleden, gaan alle liedjes over vrijheid.
De tijd is van mening veranderd.
Ik ben niet wat ik gisteren was.
Een ander, anders werd het.
Herinner je je de oude ik nog?
Weet je nog dat je sneller wilde opgroeien?,
Wat nu?:
We zijn veranderd, we zijn niet hetzelfde.,
Helemaal niet, geloof me.
Mijn ziel is uit de mode.
Mijn stijl is verouderd.,
Mijn gedicht.
Mijn kijk op de wereld,
En een wereldbeeld van alle verdiensten en zonden.
De pagina ' s van het oude boek werden geel toen ze spraken.
We staan niet stil.
Het leven is voor iedereen anders.
Als de zon ergens achter je is,
Als de tijd verdwijnt, ga ik niet naar huis.
Als je benen verloren zijn en je niet de kracht hebt om te lopen,
Dit is pas het midden van mijn reis.
En weer, alsof ik de ogen van anderen niet hoor.,
Angstig ademend,
Hijgend naar lucht,
Ik blijf rennen.
Met elke minuut van huis verder om geluk te ontmoeten.
Ik ben rijk vandaag.,
Ik zal het morgen allemaal uitgeven.
Gek!!!
Roept na:
Draai je om, stop.
Achter je, sluit de deur,
Ik ben weer anders.
Ik verberg het verleden met een sleutel.
'S avonds weer alleen.
Alleen in een leeg appartement met grijze muren.
De weg trekt voor dromen.
Het is te laat om te draaien en te vertrekken.
Te wissen, te vergeten, te verlaten
Morgen.
Proberen te geloven dat het leven echt zo blind is.
En weer wegrennen voor de horizon om naar woorden te zoeken.
Voor stilte, stof van de weg.
Zwem en smelt.
Liegen en geloven.
Van de laatste troepen die vluchten naar de bijeenkomst van eternity-Empire.
Zelfs als je hart moe wordt van kloppen en lopen,
Dit is pas het midden van mijn reis.
Als de zon ergens achter je is,
Als de tijd verdwijnt, ga ik niet naar huis.
Als je benen verloren zijn en je niet de kracht hebt om te lopen,
Dit is pas het midden van mijn reis.
Alles ligt nog voor ons.,
Er zal geen weg meer terug zijn, Ik weet het.
De halve weg achter je.
Een zinloze weg naar de rand.
Ik herinner me dat ik nog adem.
Ik weet nog dat ik nog leef.
En het is nog te vroeg om op te geven.
Tijd zal je wonden helen, Ja ik geloof je.
Niet verloren, niet gedood.
Klinkt als een melodie in de douche.
Het vuur brandt nog steeds in mijn ogen.
Dit betekent dat er tijd is om te ademen,
Er is nog een laatste kans.
Alles ligt nog voor ons.
Ik geloof,
Ik geloof dat mijn tijd zal komen.
Als de zon ergens achter je is,
Als de tijd verdwijnt, ga ik niet naar huis.
Als je benen verloren zijn en je niet de kracht hebt om te lopen,
Dit is pas het midden van mijn reis.