Virgin Black — Lamenting Kiss songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lamenting Kiss" van Virgin Black.
Songteksten
A child was born in silence
And winter rose to clothe itself
With a voice of one who weeps
I curse this memory
You held the hand of hope
With glory’s wreath
And deceiver’s promise
The vows your lips have sworn
Tomorrow wear decay
Stifled sobs
Bow to cold laughter
The breeze is speechless
As the dust drinks the dew
A child-like hope
With fear betrothed
Never ceases to kiss my feet
This is my final lamenting kiss
I have spun my last thread
My dreams have broke
My jewels are tarnished
The wailings of the heart
Are with the unborn
Dreams of poetry
It is cold within
My knotted hand strikes
A tuneless chord
The noise of tongues
In my darkened labyrinth
Prophesies are withered
To a face careworn
Why have I forsaken you?
The dove so long imprisoned
Sour remembrance
Of a day never born
My retreating steps
Are clothed in shadows
Laden in black
A man foresworn
Heaven wept
For the wounds that bled
Tears more bitter than blood
Vex my soul
I am thrown on your mercies
Yet my heart is still hardened
Weep for me, my god, weep for me Sooth my grief
Through my artless prayers
My tears burden your aching soul
I held hope’s hand
But let her forsake me May I be faithful
to hold onto yours
To my god of darkness
my sombre romantic
Songtekstvertaling
Een kind werd in stilte geboren.
En de winter steeg op om zichzelf te kleden.
Met een stem van iemand die huilt
Ik vervloek deze herinnering.
Je hield de hand van de hoop vast.
Met glory ' s krans
En de belofte van de bedrieger
De geloften die je lippen hebben gezworen
Morgen slijtage
Verstikte snollen
Buig voor koud gelach
De wind is sprakeloos.
Als het stof de dauw drinkt
Een kinderachtige hoop
Met angst verloofd
Houdt nooit op mijn voeten te kussen
Dit is mijn laatste Jammerende kus.
Ik heb mijn laatste draad gesponnen.
Mijn dromen zijn gebroken.
Mijn juwelen zijn bezoedeld.
De aftochten van het hart
Zijn met de ongeboren
Dromen van poëzie
Het is koud van binnen.
Mijn Geknoopte hand slaat toe
Een tunenloos akkoord
Het geluid van tongen
In mijn donker labyrint
Profetieën zijn verdord.
Tot een gezicht zorgworn
Waarom heb ik je verlaten?
De duif zo lang gevangen
Zure herinnering
Van een nooit geboren dag
Mijn terugtrekkende stappen
Zijn gekleed in schaduwen
Zwart beladen
Een man voorzien
Hemel weende
Voor de wonden die bloedden.
Tranen bitterder dan bloed
Kwel mijn ziel
Ik ben op uw genade geworpen.
Toch is mijn hart nog verhard.
Huil om mij, mijn god, huil om mij Sooth mijn verdriet
Door mijn onzinnige gebeden
Mijn tranen belasten jouw pijnlijke ziel.
Ik hield hope ' s hand vast.
Maar laat haar Mij verlaten, moge ik trouw zijn.
om de jouwe vast te houden.
Naar mijn god van de duisternis
mijn sombere romanticus