Violeta Parra — Cantores que reflexionan songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cantores que reflexionan" van Violeta Parra.
Songteksten
En la prisión de la ansiedad
Medita un astro en alta voz
Gime y se agita como león
Como queriéndose escapar
¿de dónde viene su corcel
Con ese brillo abrumador?
Parece falso el arrebol
Que se desprende de su ser
Viene del reino de Satán
Toda su sangre respondió
Quemas el árbol del amor
Dejas cenizas al pasar
Va prisionero del placer
Y siervo de la vanidad
Busca la luz de la verdad
Más la mentira está a sus pies
Gloria le tiende terca red
Y le aprisiona el corazón
En los silencios de tu voz
Que se va ahogando sin querer
La candileja artificial
Te ha encandilado la razón
Dale tu mano, amigo sol
En su tremenda oscuridad
Qué es lo que canta digo yo
No lo consigue responder
Vana es la abeja sin su miel
Vana la voz sin segador
¿Es el dinero alguna luz
Para los ojos que no ven?
Treinta denarios y una cruz
Responde el eco de Israel
¿de dónde viene tu mentir
Y adónde empieza tu verdad?
Parece broma tu mirar
Llanto parece tu reír
Y su conciencia dijo al fin
Cántele al hombre en su dolor
En su miseria y su sudor
Y en su motivo de existir
Cuando del fondo de su ser
Entendimiento así le habló
Un vino nuevo le endulzó
Las amarguras de su hiel
Hoy es su canto un azadón
Que le abre surcos al vivir
A la justicia en su raíz
Y a los raudales de su voz
En su divina comprensión
Luces brotaban del cantor
Songtekstvertaling
In de gevangenis van angst
Mediteer een ster hardop
Kreunt en trilt als een leeuw
Alsof je wilt ontsnappen.
waar komt uw ROS vandaan?
Met die overweldigende gloed?
Het lijkt vals de uitbarsting
Dat volgt uit zijn wezen.
Het komt uit het Koninkrijk van Satan.
Al zijn bloed beantwoordde
Brand de boom van de liefde
Je laat as achter als je langskomt.
Hij wordt gevangene van plezier.
En dienaar van de ijdelheid.
Zoek het licht van de waarheid
Meer de leugen ligt aan je voeten
Gloria rekt haar eigenwijze rood
En het sluit zijn hart in.
In de stilte van je stem
Dat hij per ongeluk verdrinkt.
De kunstmatige kaars
Je hebt je reden aangezet.
Geef hem je Hand, vriend sol.
In zijn enorme duisternis
Wat is het dat zingt Ik zeg
Kan niet antwoorden
Ijdel is de bij zonder honing
Ijdele stem zonder Reaper
Is geld een licht
Voor de ogen die niet zien?
Dertig denarii en een kruis
Echo van Israël
waar komt jouw leugen vandaan?
En waar begint jouw waarheid?
Het lijkt een grap.
Huilen klinkt als je lach
En zijn geweten zei eindelijk
Zing voor de man in zijn pijn
In zijn ellende en zijn zweet
En in de reden om te bestaan
Wanneer vanaf de bodem van zijn wezen
Zo sprak begrip tot hem.
Een nieuwe wijn zoet maakte hem
De bitterheid van zijn gal
Vandaag zingt hij een hoe
Dat maakt je vrij als je leeft.
Naar de gerechtigheid aan de wortel
En de golven van zijn stem
In zijn goddelijke begrip
Lichten kwamen van de zanger