Vintersorg — Jokeln songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jokeln" van Vintersorg.
Songteksten
Som en gammal isbelupen drake ligger Jökeln tung
Och vitgrönraggig nedför branten mellan tvenne toppar
Stjärten lindad runtom högsta
Spetsen, buken spänd och stinn
I fjällets kittel
Ryggen krönt av mittmoränens ås
Svart och knölig
Ner mot daln han sträcker långsmal nos med rynkigt
Skinn till läppar, vita tänder grina där imellan
Genom Jökelportens svarta hål rinner ur hans
Gap en lerig ström
Taggig kam på hjässan, mörka grumligt gröngrå ögon
Stelt han stirrar över dalen ner
Trycker nosen vädrar mot
Marken mellan tassarna vars mörka klor
Skymta fram ur våt smutsgrå ragg
Småväxt ättling av sin jättestamfar, istidsdraken
Fader Jökul själv
Han som sträckte stjärten upp
Mot polen ramarna mot blockberg och ural
Han som över fjäll och slätter vräkte sig
Krälande och vältrande
Han som fyllde hav och sjöar
Rev med klorna rispor i de hårda hällar
Gnagde klipporna och pressade
Bergen samman med sin tyngd
Han som skövlade och lade öde sagoskogar
Gröna paradis
Blåste med iskall andedräkt bort
Allt som levde, blommande och lyste
Songtekstvertaling
Als een oude isbelupen draak ligt jökeln zwaar
En Wit groen in de afgrond tussen twee pieken
Staart om het hoogst gewikkeld
De punt, onderbuik gespannen en stin
In de ketel van de berg
De rug wordt gekroond door de rand van de middelste Moraine
Zwart en klonterig
Naar beneden richting daln strekt hij lange smalle neus uit met gerimpelde
Huid voor lippen, witte tanden grijns daar tussenin
Door Jökelportens stroomt het zwarte gat uit zijn
Door een modderige stroom
Stekelige kam op de kroon van het hoofd, donkere bewolkte groen-grijze ogen
Star staar hij door de vallei naar beneden
Neus tegen snuiven.
De grond tussen de poten waarvan de donkere klauwen
Glimp van natte grijze ragg
Kleingroeiende afstammeling van zijn overgrootvader, de Ice age Dragon.
Vader Jökul zelf
Hij rekte het uit.
Tegen Polen de frames tegen blockberg en ural
Degene die de bergen en de vlakte omdraait.
Kruipen en rollen
Hij die de zeeën en meren vulde
Riffen met klauwen rispor in de harde hobs
Knaagde aan de rotsen en drukte
De bergen versmelten met hun gewicht.
Hij die verlaten sprookjesbossen verwoestte en legde
Green paradise
Blies met ijskoude adem weg
Alles wat leefde, bloeide en scheen