Vinícius de Moraes — Desespero da piedade songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Desespero da piedade" van Vinícius de Moraes.
Songteksten
Meu Senhor, tende piedade dos que andam de bonde
E sonham no longo percurso com automóveis, apartamentos…
Mas tende piedade também dos que andam de automóvel
Quantos enfrentam a cidade movediça de sonâmbulos, na direção.
Tende piedade das pequenas famílias suburbanas
E em particular dos adolescentes que se embebedam de domingos
Mas tende mais piedade ainda de dois elegantes que passam
E sem saber inventam a doutrina do pão e da guilhotina
Tende muita piedade do mocinho franzino, três cruzes, poeta
Que só tem de seu as costeletas e a namorada pequenina
Mas tende mais piedade ainda do impávido forte colosso do esporte
E que se encaminha lutando, remando, nadando para a morte.
Tende imensa piedade dos músicos de cafés e de casas de chá
Que são virtuoses da própria tristeza e solidão
Mas tende piedade também dos que buscam o silêncio
E súbito se abate sobre eles uma ária da Tosca.
Não esqueçais também em vossa piedade os pobres que enriqueceram
E para quem o suicídio ainda é a mais doce solução
Mas tende realmente piedade dos ricos que empobreceram
E tornam-se heróicos e à santa pobreza dão um ar de grandeza.
Tende infinita piedade dos vendedores de passarinhos
Quem em suas alminhas claras deixam a lágrima e a incompreensão
E tende piedade também, menor embora, dos vendedores de balcão
Que amam as freguesas e saem de noite, quem sabe onde vão…
Tende piedade dos barbeiros em geral, e dos cabeleireiros
Que se efeminam por profissão mas são humildes nas suas carícias
Mas tende maior piedade ainda dos que cortam o cabelo:
Que espera, que angústia, que indigno, meu Deus!
Tende piedade dos sapateiros e caixeiros de sapataria
Quem lembram madalenas arrependidas pedindo piedade pelos sapatos
Mas lembrai-vos também dos que se calçam de novo
Nada pior que um sapato apertado, Senhor Deus.
Tende piedade dos homens úteis como os dentistas
Que sofrem de utilidade e vivem para fazer sofrer
Mas tente mais piedade dos veterinários e práticos de farmácia
Que muito eles gostariam de ser médicos, Senhor.
Tende piedade dos homens públicos e em particular dos políticos
Pela sua fala fácil, olhar brilhante e segurança dos gestos de mão
Mas tende mais piedade ainda dos seus criados, próximos e parentes
Fazei, Senhor, com que deles não saiam políticos também.
E no longo capítulo das mulheres, Senhor, tenha piedade das mulheres
Castigai minha alma, mas tende piedade das mulheres
Enlouquecei meu espírito, mas tende piedade das mulheres
Ulcerai minha carne, mas tende piedade das mulheres!
Tende piedade da moça feia que serve na vida
De casa, comida e roupa lavada da moça bonita
Mas tende mais piedade ainda da moça bonita
Que o homem molesta — que o homem não presta, não presta, meu Deus!
Tende piedade das moças pequenas das ruas transversais
Que de apoio na vida só têm Santa Janela da Consolação
E sonham exaltadas nos quartos humildes
Os olhos perdidos e o seio na mão.
Tende piedade da mulher no primeiro coito
Onde se cria a primeira alegria da Criação
E onde se consuma a tragédia dos anjos
E onde a morte encontra a vida em desintegração.
Tende piedade da mulher no instante do parto
Onde ela é como a água explodindo em convulsão
Onde ela é como a terra vomitando cólera
Onde ela é como a lua parindo desilusão.
Tende piedade das mulheres chamadas desquitadas
Porque nelas se refaz misteriosamente a virgindade
Mas tende piedade também das mulheres casadas
Que se sacrificam e se simplificam a troco de nada.
Tende piedade, Senhor, das mulheres chamadas vagabundas
Que são desgraçadas e são exploradas e são infecundas
Mas que vendem barato muito instante de esquecimento
E em paga o homem mata com a navalha, com o fogo, com o veneno.
Tende piedade, Senhor, das primeiras namoradas
De corpo hermético e coração patético
Que saem à rua felizes mas que sempre entram desgraçadas
Que se crêem vestidas mas que em verdade vivem nuas.
Tende piedade, Senhor, de todas as mulheres
Que ninguém mais merece tanto amor e amizade
Que ninguém mais deseja tanto poesia e sinceridade
Que ninguém mais precisa tanto alegria e serenidade.
Tende infinita piedade delas, Senhor, que são puras
Que são crianças e são trágicas e são belas
Que caminham ao sopro dos ventos e que pecam
E que têm a única emoção da vida nelas.
Tende piedade delas, Senhor, que uma me disse
Ter piedade de si mesma e da sua louca mocidade
E outra, à simples emoção do amor piedoso
Delirava e se desfazia em gozos de amor de carne.
Tende piedade delas, Senhor, que dentro delas
A vida fere mais fundo e mais fecundo
E o sexo está nelas, e o mundo está nelas
E a loucura reside nesse mundo.
Tende piedade, Senhor, das santas mulheres
Dos meninos velhos, dos homens humilhados — sede enfim
Piedoso com todos, que tudo merece piedade
E se piedade vos sobrar, Senhor, tende piedade de mim!
Songtekstvertaling
Mijn Heer, heb medelijden met hen die op een tram rijden.
En droom op de lange reis met auto ' s, appartementen…
Maar heb ook genade voor degenen die rijden auto ' s
Hoeveel mensen staan tegenover de snelle stad van slaapwandelaars, in de richting.
Heb genade voor de kleine voorstedelijke families.
En in het bijzonder van tieners die dronken worden op zondag
Maar heb nog meer genade van twee elegante passages
En zonder te weten dat ze de leer van brood en guillotine verzinnen
Heb veel medelijden met de kleine franzino, drie kruizen, dichter
Die alleen zijn karbonades en kleine vriendin heeft.
Maar heb nog meer genade van de ongeduldige sterke Sport Colossus
En die door gaat met vechten, peddelen, zwemmen tot de dood.
Heb immense medelijden met de muzikanten van cafés en theehuizen
Die virtuoos zijn van iemands eigen verdriet en eenzaamheid
Maar heb ook genade voor hen die stilte zoeken.
En plotseling treft een aria van de Tosca hen.
En vergeet niet in jullie godvrezendheid de behoeftigen die rijk zijn.
En voor wie zelfmoord nog steeds de liefste oplossing is
Maar heb erbarmen met de rijken die arm zijn.
En ze worden heldhaftig en heilige armoede geeft een lucht van grootsheid.
Heb oneindige genade van de verkopers van kleine vogels
Die in hun heldere handen de scheur en het misverstand achterlaten
En heb ook genade, minor, van de over-the-counter verkopers
Die van de vrouwen houden en ' s nachts uitgaan, wie weet waar ze heen gaan.…
Heb genade voor kappers in het algemeen, en kappers
Die van beroep verwijfd zijn, maar nederig in hun streling zijn.
Maar heb nog meer genade voor hen die hun haar knippen.:
Wat wachten, wat een angst, wat onwaardig, mijn god!
Heb medelijden met de schoenmakers en schoenmakers.
Die zich berouwvolle eksters herinneren die om genade vroegen voor schoenen.
Maar denk ook aan degenen die nieuwe schoenen aantrekken.
Niets erger dan een strakke schoen, Heer God.
Heb genade met nuttige mannen zoals tandartsen.
Die lijden van nut en leven om te lijden
Maar probeer meer medelijden van dierenartsen en apothekers
Dat ze graag dokter willen worden, Meneer.
Heb genade voor publieke mensen en in het bijzonder voor politici.
Voor zijn gemakkelijke spraak, heldere blik en veiligheid van handgebaren
En weest genadig omtrent uwe dienaren, uwe bloedverwanten en uwe bloedverwanten.
Zorg ervoor, meneer, dat ze niet ook politici naar buiten komen.
En in het lange hoofdstuk van vrouwen, Heer, heb medelijden met vrouwen
Straf mijn ziel, maar heb medelijden met vrouwen.
Ik heb mijn geest gek gemaakt, maar heb medelijden met vrouwen.
Zweer mijn vlees, maar heb medelijden met vrouwen!
Heb genade voor het lelijke meisje dat in het leven dient.
Van thuis, eten en gewassen kleren van het mooie meisje
Maar heb nog meer medelijden met het mooie meisje
Die man stoort ... die man zuigt, zuigt, mijn god!
Heb genade met de kleine meisjes van de kruistraten.
Die van ondersteuning in het leven hebben alleen heilig venster van troost
En droom verheven in nederige kamers
De verloren ogen en de borst in de hand.
Heb medelijden met de vrouw bij de eerste gemeenschap.
Waar de eerste vreugde van de schepping wordt gecreëerd
En waar de tragedie van de engelen wordt geconsumeerd
En waar de dood het leven in desintegratie ontmoet.
Heb medelijden met de vrouw op het moment van de bevalling.
Waar ze is als water dat explodeert in stuiptrekkingen
Waar ze is als de aarde spuugt cholera
Waar ze is als de maan die ontgoocheling baart.
Wees genadig voor vrouwen die wraak hebben genomen.
Omdat ze op mysterieuze wijze hun maagdelijkheid herdoen
Maar heb ook medelijden met getrouwde vrouwen.
Die zichzelf opofferen en zichzelf voor niets vereenvoudigen.
Heb medelijden, Heer, met vrouwen die sletten heten.
Die onteerd en uitgebuit en besmet zijn
Maar die goedkoop verkopen, zeer ogenblikkelijk vergeetachtigheid.
En als beloning doodt de man met het scheermes, met het vuur, met het GIF.
Heb medelijden, Heer, met de eerste vriendinnen.
Van hermetisch lichaam en zielig hart
Die gelukkig de straat op gaan, maar die altijd in ongenade vervallen
Die geloven dat ze gekleed zijn maar naakt leven.
Heb medelijden, Heer, met alle vrouwen.
Dat niemand anders zoveel liefde en vriendschap verdient
Dat niemand anders zoveel poëzie en oprechtheid verlangt
Dat niemand anders zoveel vreugde en sereniteit nodig heeft.
Heb oneindige genade voor hen, Heer, die rein zijn.
Die kinderen zijn en tragisch en mooi zijn
Die wandelen door de adem van de winden en die zondigen
En dat ze de enige emotie van het leven in zich hebben.
Heb medelijden met hen, Heer, die mij vertelde
Heb medelijden met jezelf en je gekke jeugd.
En een andere, naar de eenvoudige emotie van vrome liefde
Hij ramde en gaf zich over in liefde voor het vlees Vreugd.
Heb medelijden met hen, Heer, dat in hen
Het leven doet pijn dieper en vruchtbaarder
En het geslacht is in hen, en de wereld is in hen
En de waanzin ligt in deze wereld.
Heb medelijden, Heer, met de heilige vrouwen.
Van de oude jongens, van de vernederde mannen-eindelijk dorst
Vroom voor allen, dat verdient allemaal medelijden
En als u genade hebt, Heer, heb medelijden met mij!