Виктор Третьяков — Снегопад songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Снегопад" van Виктор Третьяков.
Songteksten
Уходящий старый год, звякнул связкою ключей,
За окошком, как всегда, вьюга ворожит.
Но не обманывай себя — я давно уже ничей
Это просто снегопад память ворошит.
А это просто белый снег нас на солнце ослепил
И привиделся во сне мне твой зимний двор.
Где жила любовь сама и по снежному по платью
Вышивала белой гладью рукодельница зима.
Ветер твой рисовал локон, повторяя изгиб линий
И на стеклах твоих окон кружева вышивал иней.
В мире все было так мудро, и весна была так скоро,
Город твой засыпал утром, а белый снег засыпал город.
Бог положит на весы наши одиночества.
Остановятся часы на без пяти минут.
И даже если сможем мы, вдруг, забыть все песни наши,
Все равно на каждой чаше будет поровну зимы.
Где ветер твой рисовал локон, повторяя изгиб линий
И на стеклах твоих окон кружева вышивал иней.
В мире все было так мудро, и весна была так скоро,
Город твой засыпал утром, а белый снег засыпал город.
Город твой засыпал утром, а белый снег засыпал, снег засыпал, снег засыпал …
Songtekstvertaling
Het overlijden van het oude jaar, een stel sleutels gerammeld,
Buiten het raam, zoals altijd, roept een sneeuwstorm op.
Maar hou jezelf niet voor de gek. Ik ben al heel lang niemand meer.
Het is gewoon een sneeuwval die herinneringen oproept.
En dit is gewoon witte sneeuw die ons verblindde in de zon
En ik droomde van je winterhof.
Waar ze woonde de liefde zij en sneeuw bij de jurk
Een borduurster met een wit oppervlak.
Je wind trok een krul, en herhaalde de kromme van de lijnen.
En op het glas van uw ramen kant geborduurde vorst.
Alles was zo wijs in de wereld, en de lente was zo snel,
Uw stad viel in slaap in de ochtend, en de witte sneeuw bedekte de stad.
God zal onze eenzaamheid in balans brengen.
De klok stopt om vijf voor vijf.
En zelfs als we dat kunnen, dan vergeten we opeens al onze liedjes.,
Er zal nog steeds een gelijke hoeveelheid winter in elke kom.
Waar je wind een krul tekende, de curve van de lijnen herhaalde
En op het glas van uw ramen kant geborduurde vorst.
Alles was zo wijs in de wereld, en de lente was zo snel,
Uw stad viel in slaap in de ochtend, en de witte sneeuw bedekte de stad.
De stad is van jou valt in slaap in de ochtend, en de witte sneeuw bedekt, sneeuw bedekt, sneeuw bedekt …