Виктор Петлюра — Судьба songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Судьба" van Виктор Петлюра.
Songteksten
Сын ее единственный там сидит опять.
Ах, моя кровинушка, что ж ты натворил,
Без тебя, родимый, белый свет не мил.
А парнишка стриженный в предрассветный час
На побег отчаянный пошел в который раз.
Не могу без воли я больше жить ни дня,
Матушка родная, ты прости меня!
Не могу без воли я больше жить ни дня,
Матушка родная, ты прости меня!
Голос сына матушка услышала в ночи,
Сердце материнское сжалось от тоски,
Выбежала из дому — как ему помочь?
Но вокруг лишь темная простиралась ночь.
Чуяла, что с сыночкой случилась там беда,
Только горя вынести больше не могла.
Подкосились ноженьки, свет в глазах померк,
Сердце изболевшее замерло навек.
Подкосились ноженьки, свет в глазах померк,
Сердце изболевшее замерло навек.
Сквозь тайгу тем временем мчался паренек,
Но к родной деревне очень путь далек.
Дни и ночи долгие путал он следы,
Но за ним легавые по пятам уж шли.
Загнанный, израненный, словно дикий зверь,
Понял он в отчаяньи — не спастись теперь.
Силы уж кончаются, все трудней дышать,
И все ближе слышится лай цепных собак.
Силы уж кончаются, все трудней дышать,
И все ближе слышится лай цепных собак.
А на сельском кладбище новый крест стоит,
И в могиле матушка бедная лежит,
А в тайге за тысячу городов и сел,
Сын ее от пули зло смерть свою нашел.
А в тайге за тысячу городов и сел,
Сын ее от пули зло смерть свою нашел.
Кровью обливаяся, на траву упал.
Мама, ты прости меня — тихо прошептал,
И над ним зеленая дрогнула листва,
Ох, сынок мой родненький, тебя я не спасла.
И над ним зеленая дрогнула листва,
Ох, сынок мой родненький, тебя я не спасла.
Songtekstvertaling
Haar enige zoon zit daar weer.
Oh, mijn kleine bloed, wat heb je gedaan,
Zonder jou is de witte wereld niet lief.
Een jongen met een knipbeurt in de kleine uren van de ochtend
Op ontsnapping ging wanhopig in welke tijden.
Ik kan geen dag meer leven zonder mijn wil.,
Lieve moeder, vergeef me.
Ik kan geen dag meer leven zonder mijn wil.,
Lieve moeder, vergeef me.
Moeder hoorde de stem van haar zoon in de nacht,
Mijn moeders hart zonk van verlangen.,
Ik Rende het huis uit — hoe kan ik hem helpen?
Maar overal was een donkere nacht.
Ik voelde dat mijn zoon daar in de problemen zat.,
Alleen kon ik het verdriet niet langer verdragen.
Haar benen begaven het en het licht in haar ogen vervaagde.,
Het hart dat pijn deed bevroor voor altijd.
Haar benen begaven het en het licht in haar ogen vervaagde.,
Het hart dat pijn deed bevroor voor altijd.
Ondertussen rende de jongen door de taiga.,
Maar naar het inheemse dorp is heel ver.
Dagen en nachten verwarde hij zijn sporen,
Maar de politie zat vlak achter hem.
Opgejaagd, gewond, als een wild dier,
Hij realiseerde zich wanhopig dat er nu geen ontsnapping meer was.
Mijn kracht raakt al op, het wordt moeilijker om te ademen.,
En het blaffen van kettinghonden komt dichterbij.
Mijn kracht raakt al op, het wordt moeilijker om te ademen.,
En het blaffen van kettinghonden komt dichterbij.
En op het kerkhof van het dorp is een nieuw kruis,
En in het graf ligt arme moeder,
En in de taiga voor duizend steden en dorpen,
Haar zoon vond zijn dood door een kogel.
En in de taiga voor duizend steden en dorpen,
Haar zoon vond zijn dood door een kogel.
Hij viel op het gras en bloedde hevig.
Moeder, vergeef me. zachtjes gefluisterd.,
En boven hem bevende het groene gebladerte.,
Mijn lieve zoon, Ik heb je niet gered.
En boven hem bevende het groene gebladerte.,
Mijn lieve zoon, Ik heb je niet gered.