Виктор Петлюра — Солдат songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Солдат" van Виктор Петлюра.
Songteksten
'Я ухожу', — сказал мальчишка ей сквозь грусть, —
'Ты только жди, я обязательно вернусь…'
И он ушел, не встретив первую весну,
Домой пришел в солдатском цинковом гробу.
Рыдает мать, и словно тень, стоит отец,
Для них он был, для них он был еще юнец.
А сколько их, не сделав в жизни первый шаг,
Домой пришли в солдатских цинковых гробах.
Когда-то он с одной девчонкою гулял,
Дарил цветы, и на гитаре ей играл,
И даже в миг, когда на белый снег упал
Он имя той девчонки кровью написал.
Развеет ветер да над могилой серый дым,
Девчонка та уже целуется с другим.
Девчонка та, что обещала — подожду:
Растаял снег, исчезло имя на снегу:
Он до рассвета всего лишь часа не дожил,
Упал на снег и грудью Родину закрыл,
Упал на снег не в дни войны, а в мирный час,
И для него весны рассвет навек погас:
'Я ухожу', — сказал мальчишка ей сквозь грусть, —
'Ты только жди, я обязательно вернусь…'
И он ушел, не встретив первую весну,
Домой пришел в солдатском цинковом гробу.
Добавил Алинка.
Songtekstvertaling
'Ik ga,' zei de jongen tegen haar door zijn verdriet.
Wacht maar, ik kom terug...'
En hij vertrok zonder de eerste lente te ontmoeten.,
Ik kwam thuis in een zinkkist van een soldaat.
De moeder snakt, en de vader staat als een schaduw,
Voor hen was hij, voor hen was hij nog jong.
En hoeveel van hen, zonder de eerste stap in het leven te zetten,
Ze kwamen thuis in de zinkkisten van soldaten.
Eens ging hij wandelen met een meisje.,
Hij gaf haar bloemen en speelde gitaar voor haar.,
En zelfs op het moment dat de witte sneeuw viel
Hij schreef de naam van het meisje in bloed.
De wind zal waaien en grijze rook zal opstaan uit het graf,
Het meisje kust al iemand anders.
Het meisje is wat ze beloofd heeft " Ik zal wachten:
De sneeuw smolt, de naam verdween in de sneeuw:
Hij was slechts een uur van de dageraad verwijderd.,
Viel op de grond en borst naar huis gesloten,
Viel op sneeuw niet in de dagen van oorlog, maar in het uur van vrede,
En voor hem is de dageraad van de bron gedoofd.:
'Ik ga weg,' zei de jongen tegen haar door zijn verdriet.
Wacht maar, ik kom terug...'
En hij vertrok zonder de eerste lente te ontmoeten.,
Ik kwam thuis in een zinkkist van een soldaat.
Alinka Erbij.