Виктор Петлюра — Приговор songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Приговор" van Виктор Петлюра.

Songteksten

Пишу эти строки нетвердой рукой,
Душша моя в жутком смятеньи,
Мне вынес судья приговор роковой,
Дав срок за мои преступленья.
Этапом конвой увезет меня вдаль,
Туда, где снега и морозы.
И нас разделять будет долго печаль,
Любимой горючие слезы.
Ах, если б все назад вернуть,
Исправить прошлые ошибки,
В глаза девчонке заглянуть
И подарить свою улыбку.
Прости меня, родная мать,
Я всем принес немало горя,
За это надо отвечать,
И я вернусь теперь нескоро.
Пусть дали мне срок, пусть меня увезут,
Но знайте, что я невиновен:
Подствил меня самый близкий мой друг,
Но я не хочу его крови.
На дело вдвоем мы той ночью пошли,
Но нас ожидала засада.
Ножом он мента прямо в сердце убил,
А нож мне подкинул, зараза.
Ах, если б все назад вернуть,
Исправить прошлые ошибки,
В глаза девчонке заглянуть
И подарить свою улыбку.
Прости меня, родная мать,
Я всем принес немало горя,
За это надо отвечать,
Прощай, дорогая, прощайте, друзья,
Прощая, моя милая мама.
Ведь я покидаю родные края,
И прадв порой так упряма.
Не плачьте, родные, не надо грустить,
Нужны нам терпенье и силы
Чтоб пламя свечи не могли погасить
Страданья, болезнь и могила.

Songtekstvertaling

Ik schrijf deze regels met een wankele hand.,
Mijn ziel is in een verschrikkelijke beroering,
De rechter sprak een fatale straf uit over mij.,
Door me tijd te geven voor mijn misdaden.
Het konvooi brengt me ver weg.,
Waar het sneeuwt en frosts.
En we zullen lange tijd gescheiden zijn door verdriet.,
Mijn favoriete brandende tranen.
Kon ik het maar terugkrijgen.,
Om fouten uit het verleden te corrigeren,
In de ogen van een meisje om naar te kijken
En lach eens.
Vergeef me, mijn eigen moeder. ,
Ik heb iedereen veel verdriet bezorgd.,
Daar moet je je voor verantwoorden.,
En ik kom voorlopig niet terug.
Laat ze me tijd geven, laat ze me meenemen.,
Maar weet dat ik onschuldig ben.:
Mijn beste vriend pikte me op.,
Maar Ik wil zijn bloed niet.
We gingen die avond samen werken.,
Maar we liepen in een hinderlaag.
Met een mes doodde hij een agent recht in het hart.,
Je gaf me een mes, klootzak.
Kon ik het maar terugkrijgen.,
Om fouten uit het verleden te corrigeren,
In de ogen van een meisje om naar te kijken
En lach eens.
Vergeef me, mijn eigen moeder. ,
Ik heb iedereen veel verdriet bezorgd.,
Daar moet je je voor verantwoorden.,
Vaarwel, schat, Vaarwel, mijn vrienden,
Vaarwel, mijn lieve moeder.
Ik verlaat mijn geboorteland.,
En pradva is soms zo koppig.
Niet huilen, lieve mensen, niet verdrietig zijn.,
We hebben geduld en kracht nodig.
Zodat de kaars niet kon worden gedoofd
Lijden, ziekte en het graf.