Виктор Калина — Жизнь продолжается songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Жизнь продолжается" van Виктор Калина.
Songteksten
И кто-то ставит на неё, как на бегах.
Я ей шепчу: «Зачем сдалась ты мне, убогая?»
Ну, а она: «Браток, я просто баба строгая».
Жизнь продолжается, хотя ворчит всегда.
По тёмным улочкам скитаются года.
И не торопится, устроится, бедовая,
Потёртая, упрямая, неновая.
Жизнь продолжается, но до обрыва только.
«Ну, угадай, жить, — говорит, — осталось сколько?»
Я ей твержу: «На кой тебе всё это сдалось?»
Ну, а она в ответ: «Совсем чуть-чуть осталось».
Жизнь продолжается, шатается за мной.
Я на неё махнул давно уже рукой.
В дырявых башмаках, потрёпанном прикиде.
Я на неё за это, в общем, не в обиде.
Жизнь продолжается, и, как кино немое,
Прокручивает жизнь, и время молодое,
Как пёс бездомный, к ногам жмётся и скулит,
И воет по ночам, и от тоски не спит.
Жизнь продолжается неписанным законом,
Скитается за мной по лагерям и зонам.
Когда сажусь я, и она со мной садится,
Хотя, я знаю, на меня за это злится.
Жизнь продолжается, я с нею в шоколаде.
Мы с ней живём отдельно, а не в общем стаде.
Бывает, что споткнётся, расшибётся в кровь —
Я руку ей подам: живи, моя любовь!
Songtekstvertaling
En iemand gokt erop, zoals op een race.
Ik fluister tegen haar: "Waarom heb je jezelf aan mij overgegeven, jij ellendeling?"
Nou, ze zei, " Bro, ik ben gewoon een strikte vrouw."
Het leven gaat door, hoewel het altijd moppert.
Jaren zwerven door de donkere straten.
En niet gehaast, ga zitten, problemen,
Armoedig, koppig en ongevoelig.
Het leven gaat door, maar alleen naar de klif.
"Nou, raad eens," zegt hij, " hoeveel tijd is er nog?"
Ik blijf haar zeggen, " waarom doe je dit?"
Nou, en zij antwoordde: "nog een klein beetje over."
Het leven gaat maar door.
Ik heb haar lang geleden opgegeven.
Hij had gaten in zijn schoenen en een sjofele outfit.
Ik neem het haar niet kwalijk.
Het leven gaat door, en als een stomme film,
Scrolls through life, and time is young,
Als een zwerfhond, hij kruipt aan je voeten en zeurt.,
En huilt des nachts, en van verlangen slaapt niet.
Het leven gaat door met een ongeschreven wet.,
Hij volgt me door de kampen en zones.
Als ik ga zitten en ze gaat bij me zitten,
Hoewel ik weet dat hij daarom boos op me is.
Het leven gaat door, Ik zit in chocolade met haar.
We leven Apart, niet in een gemeenschappelijke kudde.
Het gebeurt dat hij struikelt, gewond raakt in het bloed. —
Ik zal haar mijn hand geven: leef, mijn liefste!