Victoria Duffield — Sawdust songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sawdust" van Victoria Duffield.
Songteksten
We built a framework of empty flirtation
The strongest emotion the weakest foundation.
You were to broken and I was to fragile.
Hit by these storms that our walls couldn't handle.
Splinters in our hands
Cause everytime we build it up
We always going to break it down
Killing us with every kind
Grinding us into the ground.
Should we pick up the pieces
or should we leave this labour of love
Where the only thing left of us is sawdust.
Maybe it's only addiction to trouble
Left us here standing surrounded in rebel
And we don't know why for the million time,
We're still pretending that this can survive
Splinters in our hands
Cause everytime we build it up
We always going to break it down
Killing is with every kind
Grinding us into the ground
Should we pick up the pieces
or should we leave this labour of love
Where the only thing left of us is sawdust.
Torn up, ripped up, shredded our love
lost in our mistakes
Wrecked wasted
we created something built to break
Cause everytime we build it up
We always going to break it down
Killing us with every kind
Grinding us into the ground
Everytime we build it up
We always going to break it down
Killing us with every kind
Grinding us into the ground
Should we pick up the pieces
or should we leave this labour of love
Where the only thing left of us is sawdust
We built a framework of empty flirtation
The strongest emotion the weakest foundation
Songtekstvertaling
We bouwden een raamwerk van lege flirt de sterkste emotie de zwakste Stichting.
Jij was te gebroken en ik te fragiel.
Getroffen door stormen die onze muren niet aankonden.
Splinters in onze handen, want elke keer als we het opbouwen, breken we het af en doden ons met elke soort die ons in de grond knarst.
Moeten we de stukken oprapen of moeten we deze liefdevolle arbeid achterlaten ... waar het enige wat van ons over is zaagsel is.
Misschien is het alleen maar een verslaving aan problemen die ons hier achterlaat, omringd door rebel en we weten niet waarom voor de miljoen keer, we doen nog steeds alsof dit Splinters in onze handen kan overleven, want elke keer als we het opbouwen gaan we het altijd afbreken doden is met elke soort die ons in de grond knarst, moeten we de stukken oprapen of moeten we dit werk van liefde achterlaten, waar het enige wat van ons over is, zaagsel is.
Verscheurd, verscheurd, onze liefde verloren in onze vergissingen verloren verspild we creëerden iets gebouwd om te breken want elke keer als we het opbouwen we gaan altijd breken om ons te doden met elke soort die ons in de grond knarst elke keer als we het opbouwen We gaan altijd om het neer te breken ons te doden met elke soort die ons in de grond knarst moeten we de stukken oprapen of moeten we deze arbeid van liefde, waar het enige van ons is sawdust we bouwden een kader van leeg flirten de sterkste emotie de zwakste fundering