Victor Heredia — Síndrome de Amor songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Síndrome de Amor" van Victor Heredia.
Songteksten
Esa rara ilusión de volverse a tocar
A pesar de la angustia y del tiempo
Los volvió a recorrer con perfume de mar
Y un aroma a ramitos de incienso
Pedro puso a sonar aquel disco de Brel
Juan cerró las pequeñas ventanas
Recordaron su ayer, recordaron la miel
Y hasta el alba se dieron sus almas…
Pajarillos de colores, en los campos
Que guarda el Señor
Pedro inventa una fe, casi en fuga de amor
Hace tanto que vive a su lado
Sabe bien que se van, sabe que vendrán
Almanaques con días prestados
Juan prefiere morir a su piel
Y le lava los pies desolado
Por que es duro saber que no hay nada que hacer
Y hay un mundo mirando a otro lado…
Pajarillos de colores en los campos
Que guarda el Señor
Cuando salen los dos baja un ángel del sol
Y el invierno se vuelve verano
Son dos hombres que van moribundos de amor
A soñar, por los que no soñamos
Que el que muere de amor torna al mundo mejor
Y hay millones muriendo y amando…
Pajarillos de colores en los campos
Que guarda el Señor
Conocí la historia por boca de uno de ellos. Los dos son enfermos terminales de
Sida y hacía un tiempo estaban separados, pero al enterarse del mal que sufrían
se reencontraron y decidieron vivir juntos otra vez. Hoy colaboran y trabajan
arduamente en una Fundación dedicada a paliar el sufrimiento de quienes padecen
esta terrible enfermedad y son discriminados por la sociedad y aún por sus
propias familias
Esta canción es un homenaje a ese amor capaz de contenerlos y hacerlos
solidarios con los demás
Songtekstvertaling
Die vreemde illusie om zichzelf weer aan te raken
Ondanks de angst en het weer
Hij liep weer met de geur van de zee.
En een geur van wierooksticks
Pedro speelde dat record van Brel
John sloot de kleine ramen
Ze herinnerden zich hun gisteren, ze herinnerden zich de honing
En tot de dageraad gaven zij hun zielen.…
Kleurrijke vogels, op de velden
Wie houdt de Heer?
Peter verzint een geloof, bijna in de vlucht van de liefde
Hij woont al zo lang aan zijn zijde.
Hij weet dat ze vertrekken, hij weet dat ze komen.
Almanakken met geleende dagen
John sterft liever aan zijn huid.
En zijn voeten verlaten wast.
Omdat het moeilijk is om te weten dat er niets te doen is.
En er is een wereld die de andere kant op kijkt…
Kleurrijke vogeltjes in de velden
Wie houdt de Heer?
Als ze allebei weggaan, komt er een engel van de zon onder.
En de winter wordt zomer
Het zijn twee mannen die sterven van de liefde.
Om te dromen, waarvoor we niet dromen
Dat hij die sterft van de liefde de wereld beter maakt
En er zijn miljoenen stervende en liefhebbende…
Kleurrijke vogeltjes in de velden
Wie houdt de Heer?
Ik kende het verhaal van een van hen. Beide zijn terminaal ziek.
AIDS en een tijdje geleden werden ze gescheiden, maar na het leren van het kwaad dat ze leden
ze ontmoetten elkaar weer en besloten weer samen te wonen. Vandaag werken ze samen en werken ze
een stichting gewijd aan het verlichten van het lijden van degenen die lijden
deze verschrikkelijke ziekte wordt door de samenleving en zelfs door hun
eigen gezinnen
Dit lied is een eerbetoon aan die liefde die ze kan bevatten en maken
solidariteit met anderen