Victor Heredia — Arrabal Azul songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Arrabal Azul" van Victor Heredia.
Songteksten
Se exhiben graciosamente y, en las portadas
Se jactan de sus mansiones y sus mujeres
Se muestran con tanto orgullo que me dan ganas
De hacerles saber que apestan sus pobres bienes
No tiene ni puta idea acerca del mundo
Que viven los desterrados hasta el olvido
Por eso me enferman tanto sus paraísos
Yo nací en un arrabal azul, y soñé que era igual
A todos los que parieron el día aquel
Pero descubrí muy pronto que no era así
Los cohetes y serpentinas no eran para mí
Alertan sobre el avance de los ateos
Y nos prometen la gloria eterna en los cielos
La tierra es para que paguen con su mortaja
Los hombres y las mujeres que la trabajan
En un hospital de Quilmes muere otro anciano
Parece que se olvidaron del viejo hermano
Y le fracasaron todos los que lo usaron
Yo nací en un arrabal azul…
Pretenden que ya no existe nuestra esperanza
En tanto pesan los muertos en sus balanzas
Es duro entender qué pasa en este presente
Pero, compañeros, hay que apretar los dientes
La vida florece en cada rayo de luna
Que brilla frente a nosotros y no hay ninguna
Razón para deprimirse, pinto otra cuna
Yo nací en un arrabal azul y soñé que era igual
A todos los que parieron el día aquel
Pero descubrí muy pronto que no era así
Los cohetes y serpentinas no eran para mí
Yo nací en un arrabal azul, y soñé
Y soñé, y soñé
Quienes manejan el mundo se ofrecen para que no nos olvidemos de sus rostros
Que nuestra memoria sea justa con ese esfuerzo
Songtekstvertaling
Ze worden sierlijk weergegeven en, op de omslag
Ze zijn trots op hun huizen en hun vrouwen.
Ze zijn zo trots dat ik dat wil.
Om hen te laten weten dat hun arme goederen stinken.
Hij heeft geen idee van de wereld.
Dat de verschoppelingen in vergetelheid leven.
Daarom ben ik je paradijzen zo zat.
Ik ben geboren in een blauwe voorstad, en ik droomde dat het hetzelfde was
Aan allen die die dag bevallen zijn
Maar ik ontdekte al snel dat het niet zo was
De raketten en slangen waren niet voor mij.
Ze waarschuwen voor de vooruitgang van atheïsten.
En ze beloven ons eeuwige glorie in de hemel
Het land is voor hen om te betalen met hun lijkwade.
De mannen en vrouwen die er werken
Een andere oudere man sterft in het Quilmes ziekenhuis.
Het lijkt erop dat ze de oude broer vergeten zijn.
En iedereen die het gebruikte liet hem in de steek.
Ik ben geboren in een blauwe voorstad.…
Ze doen alsof onze hoop niet meer bestaat.
En de doden wegen op hun weegschaal.
Het is moeilijk te begrijpen wat er gaande is in dit heden.
Maar, kameraden, we moeten onze tanden klemmen.
Het leven bloeit in elke straal van de maan.
Dat schijnt voor ons en er is geen
Reden om depressief te worden, ik schilder nog een wieg
Ik ben geboren in een blauwe voorstad en droomde dat het hetzelfde was
Aan allen die die dag bevallen zijn
Maar ik ontdekte al snel dat het niet zo was
De raketten en slangen waren niet voor mij.
Ik ben geboren in een blauwe voorstad, en ik droomde
En ik droomde, en ik droomde
Zij die de wereld regeren bieden zichzelf aan zodat wij hun gezichten niet vergeten.
Moge onze herinnering eerlijk zijn met die inspanning.