Vicentico — Cobarde songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cobarde" van Vicentico.
Songteksten
Salgo de mi casa acompañado de la muerte
De lo que fuimos los dos.
El dolor se terminó y se fue el rencor
Y cada baldosa que yo piso al alejarme
Me renueva la ilusión de ser libre
De tu amor y tu perdón.
Ojalá que alguien me enseñe
A salir de esta ciudad
Laberinto con tu alma en cada calle siempre está
Y aunque busque una salida,
Esta causa está perdida y se cerró.
No puedo creer que el sol no nos ayudó,
Solos nos dejó
Cobarde si me quedo, cobarde si me quedo,
Cobarde si me voy.
Fueron esos años la felicidad sincera
Pero un día terminó
El fracaso como un tajo nos marcó
Y esa herida eterna que llevamos en la cara
Es la marca del amor,
Una carga que me llevo si me voy.
Ojalá que alguien me enseñe
A salir de esta ciudad
Laberinto con tu alma en cada calle siempre está
Y aunque busque una salida,
Esta causa está perdida y se cerró.
No puedo creer que el sol no nos ayudó,
Solos nos dejó
Parados bajo el cielo, unidos por el duelo,
El duelo del dolor.
Voy a huir de esta prisión, buscar la libertad
Maldigo lo que soy
Cobarde si me quedo, cobarde si me quedo,
Cobarde si me voy.
Cobarde si me quedo, cobarde si me quedo,
Cobarde si me voy.
Cobarde si me quedo, cobarde si me quedo,
Cobarde si me voy.
Songtekstvertaling
Ik verlaat mijn huis samen met de dood van wat we beiden waren.
De pijn is voorbij en de wrok is weg en elke tegel die ik bij me wegloop, herleeft de illusie om vrij te zijn van jouw liefde en vergeving.
Ik hoop dat iemand me zal leren om uit dit Stad doolhof te komen met je ziel op elke straat is altijd en zelfs als ik zoek naar een uitweg, deze zaak is verloren en gesloten.
Ik kan niet geloven dat de zon ons niet hielp, het liet ons alleen lafaard als ik blijf, lafaard als ik blijf, lafaard als ik ga.
Die jaren waren oprecht geluk maar op een dag eindigde de mislukking als een Taag die ons markeerde en die eeuwige wond die we op het gezicht dragen is het teken van liefde, een last die ik neem als ik ga.
Ik hoop dat iemand me zal leren om uit dit Stad doolhof te komen met je ziel op elke straat is altijd en zelfs als ik zoek naar een uitweg, deze zaak is verloren en gesloten.
Ik kan niet geloven dat de zon ons niet heeft geholpen, alleen ons liet staan onder de hemel, verenigd door verdriet, het verdriet van pijn.
Ik loop weg uit deze gevangenis, zoek Vrijheid ik vervloek wat ik ben lafaard als ik blijf, lafaard als ik blijf, lafaard als ik ga.
Lafaard als ik blijf, lafaard als ik blijf, lafaard als ik ga.
Lafaard als ik blijf, lafaard als ik blijf, lafaard als ik ga.