Vicente Fernandez — Cuesta Abajo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cuesta Abajo" van Vicente Fernandez.
Songteksten
Si arrastré por este mundo
La verguenza de haber sido
El dolor de ya no ser
Bajo el ala del sombrero
Tantas veces embozada
Una lagrima sumada yo no pude contener
Si cruzamos los caminos como un viaje que el destino
Se empeñó en deshacer
Si fuí cojo, si fuí ciego
Solo quiero que comprendas
El dolor que representa
El coraje de querer
Para mí la vida entera
Como un son de primavera, mi esperanza y pasión
Sabía
Que en el mundo no cabía
Toda la humilde alegría de mi pobre corazón
Ahora
Cuesta abajo en mi rodada
Las ilusiones pasadas
Yo no las puedo erradicar
Sueño, que con el pasado que añoro
El tiempo viejo que lloro
Y que nunca volverá
Por seguir tras de sus huellas
Yo me vi incansablemente, en mi copa del dolor
Pero nadie comprendía que si todo yo lo daba
En cada vuelta dejaba pedazos de corazón
Ahora triste e inapendiente
Solitario ya vencido
Yo me quiero confesar
Si aquella boca mentía
El amor que me ofrecía
Por aquellos ojos brujos
Yo habría dado siempre más
Era para mí la vida entera
Como un sol de primavera mi esperanza
Y mi pasión
Sabía
Que en el mundo no cabía
Toda la humilde alegría de mi pobre corazón
Ahora
Cuesta abajo en mi rodada
Las ilusiones pasadas
Yo no las puedo erradicar
Sueño, que con el pasado que añoro
El tiempo viejo que lloro
Y que nunca volverá
Songtekstvertaling
Als ik door deze wereld zou slepen
De schande van het zijn
De pijn van niet langer zijn
Onder de vleugels van de hoed
Zo vaak belichaming
Een traan toegevoegd kon ik niet bevatten
Als we paden kruisen als een reis die bestemming
Hij wilde het ongedaan maken.
Als ik stom was, als ik blind was.
Ik wil dat je het begrijpt.
De pijn die het vertegenwoordigt
De moed om te willen
Voor mij het hele leven
Als een lentegeluid, mijn hoop en passie
Weten
Dat er in de wereld geen plaats was
Al de nederige vreugde van mijn arme hart
Nu
Bergafwaarts op mijn rol
Vroegere illusies
Ik kan ze niet uitroeien.
Ik droom, dat met het verleden Ik verlang naar
De oude tijd huil ik
En hij zal nooit meer terugkomen.
Om in zijn voetsporen te treden.
Ik zag mezelf onvermoeibaar, in mijn beker van pijn
Maar niemand begreep dat als ik alles gaf
Bij elke wending liet hij stukjes hart achter.
Nu triest en onaantrekkelijk
Patience is al verlopen
Ik wil bekennen.
Als die mond loog.
De liefde die hij me aanbood
Bij die heksenogen.
Ik zou altijd meer hebben gegeven
Het was mijn hele leven voor mij.
Als een lentezon mijn hoop
En mijn passie
Weten
Dat er in de wereld geen plaats was
Al de nederige vreugde van mijn arme hart
Nu
Bergafwaarts op mijn rol
Vroegere illusies
Ik kan ze niet uitroeien.
Ik droom, dat met het verleden Ik verlang naar
De oude tijd huil ik
En hij zal nooit meer terugkomen.