Vesania — Disgrace songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Disgrace" van Vesania.
Songteksten
Rising of a solemn ceremonial dawn
Fainting of a darkened yet resplendent sky
Gazing down at the shadows of those I left behind
Listening to the hollow overtaking stillness
So convinced of things to come on this day
I awaited the sunrise
I kissed all that I cared of I paid off all I owed to anyone
I closed all doors carefully, closed the undone
I wanted to collect all these moments of joy
And I have them all stand all around me now
I’m ready, the time is ripe
The things undone no more standing in the way of my resolution
My final composure
I’m done trying to live
I walked up the road to that I planned to this tallest bridge across forever
You saw me passing by and never said a word
I climbed to the top and stood right on the edge
The sun was rising, the air was thin, and you could hear the water glides
The mind so clear for this everlasting moment of clarity
The feeling so pure and free of morals as I spread my arms wide
And then I felt this cold shivers creeping flesh
I turned around convulsively holding to the ground
So scared, so terrified, I didn’t make a sound
And I stayed there kneeling down, despairing and facing the dirt
Calming down this trembling flesh and bones of this wretched self
I would never thought there could be anything more pathetic than this
Why can’t we neither live nor die? Why are we so weak…
Going back, my head’s down
Uttermost disgrace, and a life to face
I’m sure you were there, why didn’t you push me down?
Why didn’t you push me down?
I have nothing to offer to anyone
But my own confusion, my will is done
Songtekstvertaling
Opkomend van een plechtige ceremoniële dageraad
Flauwvallen van een donkere maar stralende hemel
Kijkend naar de schaduwen van degenen die ik achterliet
Luisteren naar de leegte die rust inhaalt
Zo overtuigd van de dingen die op deze dag komen
Ik wachtte op de zonsopgang.
Ik kuste alles waar ik om gaf ik betaalde alles wat ik aan iemand verschuldigd was
Ik sloot alle deuren zorgvuldig, sloot de undon
Ik wilde al die momenten van vreugde verzamelen.
En ik heb ze allemaal om me heen staan nu
Ik ben er klaar voor, de tijd is rijp.
De dingen die ongedaan gemaakt zijn staan niet meer in de weg van mijn resolutie
Mijn laatste kalmte
Ik wil niet meer leven.
Ik liep de weg op naar die ik plande naar deze hoogste brug over een eeuwigheid
Je zag me voorbij komen en zei geen woord.
Ik klom naar de top en stond op de rand
De zon kwam op, de lucht was dun, en je kon het water horen glijden
De geest zo helder voor dit eeuwigdurende moment van helderheid
Het gevoel zo zuiver en vrij van moraal terwijl ik mijn armen wijd verspreid
En toen voelde ik deze koude rillingen sluipend vlees
Ik draaide me om en hield me vast aan de grond.
Zo bang, zo bang, Ik maakte geen geluid.
En ik bleef daar knielend, wanhopig en met het oog op het vuil
Het kalmeren van dit bevende vlees en botten van dit ellendige zelf.
Ik had nooit gedacht dat er iets zieliger kon zijn dan dit.
Waarom kunnen we niet leven of sterven? Waarom zijn we zo zwak?…
Ga terug, mijn hoofd is naar beneden
De grootste schande en een leven om te zien
Ik weet zeker dat je daar was, waarom duwde je me niet naar beneden?
Waarom duwde je me niet naar beneden?
Ik heb niemand iets te bieden.
Maar mijn eigen verwarring, mijn wil is gedaan