Veronique Sanson — Dans La Même Ville songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dans La Même Ville" van Veronique Sanson.

Songteksten

Maudit soit le temps qui passe
Maudit soit ce qu’il en reste
L’habitude est une impasse
Dieu sait combien je la déteste
Maudits soient les mots qui cassent
Maudits ces non-dits qui laissent
Ces traces de doutes sous la surface
Y’a que l’amour qui les efface
On dort dans la même ville
Pas dans la même vie
Mais sous la même étoile
Qui nous as réunis
On dort dans la même ville
Pas dans le même lit
Mais c’est la même histoire
Tranquille et si fertile
En regrets inutiles
Maudite soit la guerre qui lasse
Maudit soit le bât qui blesse
Le défaut de la cuirasse
C’est dans le c ur qu’il se cache
Et j’ai bien peur qu’il me lâche
On dort dans la même ville
Pas sous le même toit
Mais chacun sur son île
Isolés mais fragiles
On dort dans la même ville
On meurt d’une même envie
Retrouver la mémoire
D’un future imparfait
Qu’la vie nous a volé
Maudite la beauté du geste
Maudit l’art de la tendresse
Mais j’donnerais juste pour y croire
Tout l’or du monde qui nous sépare
On dort dans la même ville
Pas dans la même vie
Mais sous la même étoile
Qui nous as réunis
On dort dans la même ville
Pas dans le même lit
Mais c’est la même histoire
Fragile et dérisoire
On dort dans la même ville
Pas sous le même toit
Mais chacun sur son île
Isolés mais fragiles
On dort dans la même ville
On meurt d’une même envie
Retrouver la mémoire Fragile et dérisoire
On dort dans la même ville
Pas dans la même vie
Mais sous la même étoile
Qui nous as réunis

Songtekstvertaling

Vervloekt zij de tijd
Vervloekt zij wat er van over is.
Gewoonte is een doodlopende weg.
God weet hoeveel ik haar haat.
Vervloekt zijn de woorden die breken
Vervloekt zijn de onuitgesproken die weggaan.
Deze sporen van twijfel onder de oppervlakte
Er is alleen liefde die hen wist.
We slapen in dezelfde stad.
Niet in hetzelfde leven
Maar onder dezelfde ster
Die ons samenbracht.
We slapen in dezelfde stad.
Niet in hetzelfde bed.
Maar het is hetzelfde verhaal.
Rustig en zo vruchtbaar
In onnodige spijt
Vervloekt zij de oorlog die vermoeid is.
Vervloekt zij de put die pijn doet
Het defect van de borstplaat
Het is in het hart dat hij verbergt
En ik ben bang dat hij me loslaat.
We slapen in dezelfde stad.
Niet onder hetzelfde dak.
Maar iedereen op hun eiland
Geïsoleerd maar kwetsbaar
We slapen in dezelfde stad.
We sterven van dezelfde afgunst.
Herwinnen van geheugen
Van een onvolmaakte toekomst
Dat leven van ons gestolen heeft.
Vervloek de schoonheid van het gebaar
Vervloekt de kunst van tederheid
Maar ik zou het graag geloven.
Al het goud in de wereld dat ons scheidt
We slapen in dezelfde stad.
Niet in hetzelfde leven
Maar onder dezelfde ster
Die ons samenbracht.
We slapen in dezelfde stad.
Niet in hetzelfde bed.
Maar het is hetzelfde verhaal.
Fragiel en bespottelijk
We slapen in dezelfde stad.
Niet onder hetzelfde dak.
Maar iedereen op hun eiland
Geïsoleerd maar kwetsbaar
We slapen in dezelfde stad.
We sterven van dezelfde afgunst.
Het fragiele en belachelijke geheugen vinden
We slapen in dezelfde stad.
Niet in hetzelfde leven
Maar onder dezelfde ster
Die ons samenbracht.