Вельвеt — Одиночество songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Одиночество" van Вельвеt.
Songteksten
Мне снилось, что город разрушен и я в нём одна,
Но рядом мелькают виденья с обрывками сна
Спешат опоздавшие сдаться на милость Богов
Чьё солнце остыло впервые за много веков
И стелится холод до самых небес
Где навечно осталась зима
И в полном отчаянье в сумерках здесь
Время медленно сходит с ума
А мы вдвоём с одиночеством,
Но мир слишком тесен
Для нас это значит
Что снова война
Опять война между строчек
Недописаных песен
Такие сейчас настают времена
И будто бы это не я это кто-то другой
Стоит на обочине смотрит и смотрит с тоской
Как в городе снов за стеной вырастает стена
И будто бы в нём даже смерть безнадёжно больна
И снова мне снилось, что здесь подо льдом
Не осталось ни капли тапла
Что бродит усталость и дышит с трудом
Даже тени сгорели до тла
А мы вдвоём с одиночеством,
Но мир слишком тесен
Для нас это значит
Что снова война
Опять война между строчек
Недописаных песен
Такие сейчас настают времена
Songtekstvertaling
Ik droomde dat de stad verwoest was en dat ik er alleen in was.,
Maar dichtbij flitsende visioenen met fragmenten van een droom
De laatkomers willen zich overgeven aan de genade van de goden.
Wiens zon voor het eerst in eeuwen is afgekoeld.
And the cold Screeps up to the sky
Waar de winter voor altijd blijft
En in totale wanhoop in de schemering hier
De tijd wordt langzaam gek.
En wij twee met eenzaamheid,
Maar de wereld is te klein
Voor ons betekent het
Welke oorlog ook alweer?
Nog een oorlog tussen de linies
Half geschreven nummers
Dit zijn de tijden nu.
En alsof ik het niet ben. het is iemand anders.
Aan de kant van de weg staan kijkend en lang kijkend
Zoals in de stad van dromen groeit er een muur achter de muur
En het is alsof zelfs de dood daarin hopeloos ziek is.
En opnieuw droomde ik dat hier onder het ijs
Er bleef geen druppel tapla over.
Dat dwaalt over vermoeidheid en adem met moeite
Zelfs de schaduwen werden tot de grond afgebrand.
En wij twee met eenzaamheid,
Maar de wereld is te klein
Voor ons betekent het
Welke oorlog ook alweer?
Nog een oorlog tussen de linies
Half geschreven nummers
Dit zijn de tijden nu.