Vektor — Collapse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Collapse" van Vektor.
Songteksten
We don’t belong at these heights
Watching over all
We’ve come to the point of the obelisk
Impaled as we fall
Collapse under the weight of time
In this still life of our design
Collapse into a great resolve
Everything falls
A broken image reflects from a shattered surface
Its shards of truth cut clean their meaning, our purpose
A tearful dawn sheds light
On what we have become
We were not meant to live like this
No life, no freedom
A broken image reflects from a shattered surface
Its shards of truth cut clean their meaning, our purpose
To struggle, to glean, to want, to bleed
We’ve bided time
We’ve traveled to distant worlds
On our quest for knowledge and power
We’ve traced the galactic whorls
And now full circle
Unfulfilled by what we’ve seen
This is it, one galaxy
Out of the shadows, my silhouette is torn
Freed from the darkness, I see my vile form
Bleeding out from a spiral clade
This is all I have
This is all that I have
To live, to die, to lose our pride
To accept our fate. Life is not ours to dictate
Stagnation is death in a constitution of progress
Now at the zenith there is nowhere left, nowhere left to go but down
Ruling in the present while the future eludes us The further we push forward, the harder it becomes to look back
To struggle, to glean, to want, to bleed
To live, we must die. We live to die
Songtekstvertaling
We horen hier niet thuis.
Alles in de gaten houden
We zijn bij het punt van de obelisk.
Gespietst als we vallen
Instorting Onder het gewicht van de tijd
In dit stilleven van ons ontwerp
Instorting in een grote vastberadenheid
Alles valt
Een gebroken beeld reflecteert van een verbrijzeld oppervlak
De scherven van de waarheid snijden hun betekenis, ons doel weg.
Een trillende dageraad werpt licht
Over wat we zijn geworden
Het was niet de bedoeling dat we zo zouden leven.
Geen leven, geen vrijheid
Een gebroken beeld reflecteert van een verbrijzeld oppervlak
De scherven van de waarheid snijden hun betekenis, ons doel weg.
Om te worstelen, te glanzen, te willen, te bloeden
We hebben de tijd afgewacht.
We zijn naar verre werelden gereisd.
Op onze zoektocht naar kennis en macht
We hebben de Galactische whorls getraceerd.
En nu de cirkel rond.
Onvervuld door wat we gezien hebben
Dit is het, een sterrenstelsel
Uit de schaduw is mijn silhouet gescheurd.
Bevrijd van de duisternis, zie ik mijn verachtelijke vorm
Bloedend uit een spiraal klade
Dit is alles wat ik heb.
Dit is alles wat ik heb.
Leven, sterven, onze trots verliezen
Om ons lot te accepteren. Het leven is niet aan ons om te dicteren.
Stagnatie is dood in een constitutie van vooruitgang
Nu op het zenith is er niets meer over, nergens anders om heen te gaan dan naar beneden
In het heden regeren terwijl de toekomst ons ontgaat hoe verder we vooruit gaan, hoe moeilijker het wordt om terug te kijken
Om te worstelen, te glanzen, te willen, te bloeden
Om te leven, moeten we sterven. We leven om te sterven.