Vega — El Funeral songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Funeral" van Vega.

Songteksten

Otoño se abre puertas a la ciudad
Dejando el verano atrás
Desde el noventa y nueve te iré a buscar al mismo lugar
Otoño se abre puertas a la ciudad
Dejando el verano atrás
Desde el noventa y nueve te iré a buscar al mismo lugar
Las hojas van cayendo para enterrar
Tu nombre y el mio
Perdimos la paciencia y el corazón
En la discusión
Muriendo, pero somos conscientes del fuego
Que arrasa lentamente
Los pocos afectos que nos quedan
Y queman, queman
Quisiera que el tiempo perdonara los errores
Leyendo lo bonito entre renglones
Aunque sepamos que nunca lo hará
Quisiera quitarme este disfraz por un momento
Salirme de mi piel y ver de lejos
Con pena, nuestro propio funeral
Si dudas un momento
Dilo sin más
Y me quedo, contigo
El eco de los pésames se acerca ya
Lo siento, que pena, era tan bonito
Lo siento, que triste, un amor tan distinto
Agarra mis manos, no ves que ahí afuera
Se mueren de ganas de echarnos más tierra
Quisiera que el tiempo perdonara los errores
Leyendo lo bonito entre renglones
Aunque sepamos que nunca lo hará
Quisiera quitarme este disfraz por un momento
Salirme de mi piel y ver de lejos
Con pena, nuestro propio funeral
«Quisiera que el tiempo perdonara los errores
Quisiera, quisiera, quisiera…»
Quisiera que el tiempo perdonara los errores
Leyendo lo bonito entre renglones
Dejándonos…otra oportunidad

Songtekstvertaling

Herfst opent deuren naar de stad
De zomer achter ons laten
Vanaf 99 pik ik je op op dezelfde plek.
Herfst opent deuren naar de stad
De zomer achter ons laten
Vanaf 99 pik ik je op op dezelfde plek.
De bladeren vallen om te begraven.
Jouw naam en de mijne
We verloren geduld en hart
In de discussie
Sterven, maar we zijn ons bewust van het vuur
Dat raast langzaam.
De weinige genegenheid die we nog hebben
En branden, branden
Ik wou dat de tijd fouten zou vergeven.
Het mooie tussen de regels lezen
Ook al weten we dat hij dat nooit zal doen.
Ik wil dit kostuum even uitdoen.
Ga uit mijn huid en kijk van ver.
Met medelijden, onze eigen begrafenis
Als je twijfelt voor een moment
Zeg het gewoon.
En ik blijf bij jou.
De echo van medeleven komt al.
Sorry, jammer, het was zo leuk.
Het spijt me, hoe triest, zo ' n andere liefde
Pak mijn handen, zie je dat niet?
Ze willen meer land voor ons.
Ik wou dat de tijd fouten zou vergeven.
Het mooie tussen de regels lezen
Ook al weten we dat hij dat nooit zal doen.
Ik wil dit kostuum even uitdoen.
Ga uit mijn huid en kijk van ver.
Met medelijden, onze eigen begrafenis
"Ik wou dat de tijd fouten zou vergeven
Ik wil, Ik wil, Ik wil…»
Ik wou dat de tijd fouten zou vergeven.
Het mooie tussen de regels lezen
Ons verlaten ... nog een kans.