Вася Обломов — Намедни songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Намедни" van Вася Обломов.
Songteksten
В 1984 году я родился на Юге, в Ростове-на-Дону.
Когда нашли Титаник мне было полтора года. Меня никто не ждал, история не сбавляла хода.
Когда Чикатило резал в Ростове детей, я опаской смотрел на не знакомых людей.
Когда в Чернбыле была ядерная зима, у меня была еще хорошая память на имена.
Танки стояли около белого дома, а я в Ростове наблюдал как дерутся два соседних
района.
Когда в 90-е делили природные ресурсы, я учился в школе и был даже не вкурсе.
Страна выбирала Ельцина оба раза, а я на химии изучал разницу между нефтью и газом.
Страна возможностей определённого круга людей, время слабых решений и больших
идей.
Потом: получая дипломы в университете декан сказал нам мол: «простите дети
Незнаю кто кем станет и куда пойдёт, перспектив нет — надеюсь это пройдёт».
И жить прошлым уже совсем не получается, за будущее страшно — и мы теряемся.
В толпах людей разбросаны по городам. Мама, папа привет! Незнаю как вы там!
И я был на Болотной площади, я выступал на Сахарова. Было много разных мыслей и чувство страха.
Что ни к чему хорошему нас это не приведёт, но история двигается и двигает нас
вперёд.
Кому-то наплевать и кто-то сомневается. Да я и так в курсе что дер*мо в жизни
случается.
Сдают нервы — я тоже понемногу сдаю. Всё больше говорю в песнях и меньше пою.
И думать о судьбах Родины я тоже устал, здесь хорошего финала мне никто не обещал.
Так в чём же смысл ждать конца света? Как холодную осень после жаркого лета.
Ведь жизнь бесмысленна — и если так жить. Ты бросаешь курить чтобы в итоге
запить.
И какая разница? Какие цели? Если двигаться медленно — еле-еле!
Какую надежду тебе внушает вера? Последнее прибежище лицемера!
Мне страшно смотреть этой правде в глаза, но смерть — это уже навсегда!
Туда уходили твои жалкие годы. Вступление этой песни станет частью коды!
История не имеет обратного хода. Сейчас зима 2012 года!
И если жизнь игра и мы все в неё играем. То время, в котором жить — мы не выбираем!
И если жизнь игра и мы все в неё играем. То время, в котором жить — мы не выбираем!
Если жизнь игра и мы все в неё играем. То время, в котором жить — мы не выбираем!
Жизнь игра и мы все в неё играем. То время, в котором жить — мы не выбираем!
Songtekstvertaling
In 1984 werd ik geboren in het zuiden, in Rostov-on-don.
Toen ze de Titanic vonden, was ik anderhalf jaar oud. Niemand wachtte op mij, het verhaal ging niet langzamer.
Toen Chikatilo kinderen afslachtte in Rostov, keek ik scherp naar mensen die ik niet kende.
Toen er een nucleaire winter in Tsjernobyl was, had ik nog een goed geheugen voor namen.
De tanks stonden geparkeerd voor het Witte Huis, en ik was in Rostov en keek toe hoe twee buren vochten.
district.
Toen natuurlijke hulpbronnen werden gedeeld in de jaren ' 90, zat ik op de middelbare school en ik zat niet eens in de klas.
Het land koos Jeltsin beide keren en ik bestudeerde het verschil tussen olie en gas in de chemie.
Een land van kansen voor een bepaalde kring van mensen, een tijd van zwakke beslissingen en grote
idee.
Toen: terwijl ze hun diploma 's op de Universiteit haalden, vertelde de decaan ons dat:" sorry, kinderen
Ik weet niet wie zal worden wie en waar zal gaan, er zijn geen vooruitzichten — ik hoop dat het voorbij zal gaan."
En in het verleden leven is helemaal niet mogelijk, want de toekomst is verschrikkelijk — en we zijn verloren.
In de menigte van mensen zijn verspreid over de steden. Mam, PAP. Ik weet niet hoe het met je gaat.
En ik was op Bolotnaya square, ik speelde op Sacharov. Er waren veel verschillende gedachten en gevoelens van angst.
Dat het ons niet naar iets goeds zal leiden, maar de geschiedenis beweegt en beweegt ons
ga je gang.
Iemand geeft er niet om en iemand twijfelt. Ja, ik weet al dat sh* * in het leven
dat gebeurt.
Mijn zenuwen falen. en ik faal ook een beetje. Meer en meer praten in de liedjes en minder zingen.
En denk aan het lot van het moederland ik ben te moe, hier is een goede finale voor mij, niemand beloofde.
Wat is het nut van wachten op het einde van de wereld? Als een koude herfst na een warme zomer.
Het leven is immers zinloos en als je zo leeft. Je stopt met roken om te eindigen
spoel het weg.
Wat maakt het uit? Wat zijn de doelen? Als je langzaam beweegt-nauwelijks!
Welke hoop geeft het geloof je? Het laatste toevluchtsoord van een huichelaar!
Ik ben bang om deze waarheid onder ogen te zien, maar de dood is voor altijd!
Dat is waar je miserabele jaren heen gingen. De introductie van dit lied zal deel uitmaken van de code!
De geschiedenis heeft geen andere koers. Het is winter 2012!
En als het leven een spel is en we spelen het allemaal. De tijd om te leven-we kiezen niet!
En als het leven een spel is en we spelen het allemaal. De tijd om te leven-we kiezen niet!
Als het leven een spel is en we spelen het allemaal. De tijd om te leven-we kiezen niet!
Het leven is een spel en we spelen het allemaal. De tijd om te leven-we kiezen niet!