Various artists — Un poliziotto, una città (Gianni Cavina) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un poliziotto, una città (Gianni Cavina)" van Various artists.
Songteksten
Splendida, ma oramai bastarda pure tu,
stanotte fammi un po’ di compagnia.
Forse ti scoprirò sporca di un vizio in più,
sotto quel trucco da periferia.
Specchio dei giorni, tu,
nelle tue mani, io,
amato, che non lasci andare via.
Quando l’alba sbadiglierà,
abbracciati ritroverà,
un poliziotto, una città.
Un amore che non si sa,
una complice intimità,
un poliziotto, una città.
Vicoli senza età,vene di un corpo che
eccita e inganna a nudo
sotto un velo,
ma non si arrenderà un uomo dentro te
come due torri può sfidare il cielo.
Ho la mia donna che vive i problemi suoi
e qui a tradirla resteremo noi.
Quando l’alba sbadiglierà,
abbracciati ritroverà,
un poliziotto, una città.
Un amore che non si sa,
una complice intimità,
un poliziotto, una città.
Fai l’università da secoli oramai,
dotta di proletari e di mistero,
ma ti rimpiango già, rossa puttana che,
guardando ad est, strizzavi l’occhio al clero.
E la tua vita va,
anche se un po’ di te fermo alla tua stazione resterà.
Quando l’alba sbadiglierà,
abbracciati ritroverà,
un poliziotto, una città.
Un amore che non si sa,
una complice intimità,
un poliziotto, una città.
Songtekstvertaling
Mooi, maar nu ben je een klootzak, geef me vanavond wat gezelschap.
Misschien vind ik je vies met nog één ondeugd onder die buitenwijk make-up.
Spiegel van de dagen, jij, in jouw handen, ik, geliefde, die niet zal loslaten.
Als de dageraad geeuwt, omarm je, een agent, een stad.
Een liefde die je niet kent, een medeplichtige intimiteit, een agent, een stad.
Tijdloze steegjes, aderen van een lichaam dat prikkelt en bedriegt, bloot onder een sluier, maar niet een man in je zal opgeven als twee torens de hemel kunnen uitdagen.
Ik heb mijn vrouw die haar problemen leeft, en hier zullen we haar verraden.
Als de dageraad geeuwt, omarm je, een agent, een stad.
Een liefde die je niet kent, een medeplichtige intimiteit, een agent, een stad.
Je bent nu al eeuwen een universiteit, een leraar van proletariërs en mysterie, maar ik betreur je nu al, rode hoer die, kijkend naar het Oosten, knipoogde naar de geestelijkheid.
En je leven gaat voorbij, zelfs als sommigen van jullie op je post blijven.
Als de dageraad geeuwt, omarm je, een agent, een stad.
Een liefde die je niet kent, een medeplichtige intimiteit, een agent, een stad.