Varathron — The King Of Asine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The King Of Asine" van Varathron.
Songteksten
We looked all morning around the castle
Starting from the shaded side
There where the sea
Green and without luster — breast of a slain peacock
Received us like time without an opening in it
Veins of rock dropped down from high above
Twisted vines, naked, many — branched, coming alive!!!
Hollow in the light
Like a dry jar in dug earth
At the water’s tough, while the eye following them
Struggled to escape the tiresome rocking
Losing strength continually
On the sunny side a long open beach
And the light striking diamonds on the huge walls
No living thing, the wild doves gone
And the king of Asine, whom we’ve been
Trying to find for two years now
Unknown, forgotten by all, even by homer
Only one word in the Iliad and that uncertain
Thrown here like the gold burial mask
You touched it, remember it’s sound?
Hollow in the light
Like a dry jar in dug earth
The same sound that our oars make in the sea
The king of Asine, a void under the mask
Everywhere with us, everywhere with us
Under a name: «??? ??: ??? ??:»
And his children statues and his desires
The fluttering of birds, and the wind
In the gaps between his thoughts
And his ships anchored in a vanished port
Under the mask… a void!!!
Behind the large eyes the curved lips, the curls
Carved in relief on the gold cover
Of our existence!!!
A dark spot that you see traveling like a fish
In the dawn calm of the sea
A void everywhere with us
And the bird that flew away last winter
With a broken wing a bode of life
And the young woman who left to play
With the dogteeth of summer
And the soul that sought the lower world
Squeaking, and the country like a large
Plane — leaf swept a long by the torrent
Of the sun with the ancient monuments
And the contemporary sorrow… sorrow!!!
Shield bearer, the sun climbed warring
And from the depths of the cave
A startled bat, hit the light
As an arrow hits a shield:
Could that be the king of Asine
And the poet lingers, looking at the stones
And asks himself, does there really exist
Among these ruined lines, edges, points
Hollows and curves, does there really exist
Here where one meets the path of rain
Wind and ruin, does there exist
The movement of the face, shape of the
Tenderness!!!
Of those who’ve shrunk so strangely
In our lives
Those who remained the shadow of waves
And thoughts with the seas boundlessness
Or perhaps no, nothing is left but the weight
The nostalgia for the weight of
A living existence!!!
Shield bearer, the sun climbed warring
And from the depths of the cave
A startled bat, hit the light
As an arrow hits a shield:
Could that be the king of Asine!!!
There where we now remain unsubstantial
Bending like the branches of a
Terrible willow — tree heaped in
Permanent despair
While the yellow current slowly
Carries down rushes up — rooted
In the mud image of a form that
The sentence to everlasting bitterness
Has turned to marble the poet a void!!!
Behind the large eyes the curved lips
The curls, carved in relief on the
Cold cover of our existence!!!
A dark spot that you see
Traveling like a fish
In the dawn calm of the sea
A void everywhere with us
And the bird that flew away last winter
With a broken wing abode of life
We’ve been searching for so carefully
On this acropolis
Sometimes toughing with our fingers
His touch upon the stones
The king of Asine, a void under the mask
Everywhere with us, everywhere with us
Under a name:
And his children statues and
His desires the fluttering
Of birds!!!
Shield bearer, the sun climbed warring
And from the depths of the cave
A startled bat, hit the light
As an arrow hits a shield:
Gould that be the king of Asine!!!
King of Asine, king of Asine!!!
Songtekstvertaling
We hebben de hele ochtend rond het kasteel gezocht.
Vanaf de schaduwzijde
Daar waar de zee
Groen en zonder gluisterborst van een gesneuvelde Pauw
Hij ontving ons als een tijd zonder opening erin.
Aderen van rots die van boven naar beneden vallen
Verwrongen wijnstokken, naakt, vertakt,levend.!!
Hol in het licht
Als een droge pot in gegraven aarde
Bij het water is het moeilijk, terwijl het oog hen volgt.
Worstelde om te ontsnappen aan de vermoeiende schommeling
Voortdurend kracht verliezen
Aan de zonnige kant een lang open strand
En het licht slaat diamanten op de enorme muren
Geen levend wezen, de wilde duiven weg
En de koning van Asine, die we zijn geweest
Ik probeer het al twee jaar te vinden.
Onbekend, vergeten door iedereen, zelfs door homer
Slechts één woord in de Ilias en zo onzeker
Hier gegooid als het gouden grafmasker
Je hebt het aangeraakt, weet je nog dat het geluid is?
Hol in het licht
Als een droge pot in gegraven aarde
Hetzelfde geluid dat onze riemen maken in de zee
De koning van Asine, een leegte onder het masker
Overal bij ons, overal bij ons
Onder een naam:"??? ??: ??? ??:»
En beelden en verlangens van zijn kinderen
Het fladderen van vogels en de wind
In de gaten tussen zijn gedachten
En zijn schepen verankerd in een verdwenen haven.
Onder het masker... een leegte!!!
Achter de grote ogen de gebogen lippen, de krullen
In reliëf gesneden op de gouden hoes
Van ons bestaan!!!
Een donkere plek die je ziet reizen als een vis
In de dageraad rust van de zee
Een leegte overal bij ons
En de vogel die vorige winter wegvloog
Met een gebroken vleugel een bode van het leven
En de jonge vrouw die vertrok om te spelen
Met de honden van de zomer
En de ziel die de lagere wereld zocht
Piepend, en het land als een grote
Bladvlakte lang door de stroom geveegd
Van de zon met de oude monumenten
En het hedendaagse verdriet ... verdriet!!!
Schilddrager, de zon klom in de strijd
En uit de diepten van de grot
Een geschrokken vleermuis, raakte het licht
Als een pijl een schild raakt:
Kan dat de koning van Asine zijn?
En de dichter blijft staan en kijkt naar de stenen.
En vraagt zich af, bestaat er echt
Onder deze geruïneerd lijnen, randen, punten
Holten en krommen, bestaat er echt
Hier ontmoet men het pad van de regen
Wind en ruïne, bestaat er
De beweging van het gezicht, de vorm van de
Tederheid!!!
Van hen die zo gekrompen zijn
In ons leven
Die in de schaduw van golven bleven
En gedachten met de gebonden zeeën
Of misschien niet, er blijft alleen het gewicht over.
De nostalgie naar het gewicht van
Een levend bestaan!!!
Schilddrager, de zon klom in de strijd
En uit de diepten van de grot
Een geschrokken vleermuis, raakte het licht
Als een pijl een schild raakt:
Kan dat de koning van Asine zijn?!!
Daar waar we nu geen bewijs hebben.
Buigen als de takken van een
Vreselijke wilg
Permanente wanhoop
Terwijl de gele stroom langzaam
Die met opgeheven gewortelde haren wegdrijven.
In het modderbeeld van een vorm die
De zin tot eeuwige bitterheid
Is veranderd in marmer de dichter een leegte!!!
Achter de grote ogen de gebogen lippen
De krullen, in reliëf gesneden op de
Koude dekmantel van ons bestaan!!!
Een donkere plek die je ziet
Reizen als een vis
In de dageraad rust van de zee
Een leegte overal bij ons
En de vogel die vorige winter wegvloog
Met een gebroken vleugel verblijf van het leven
We hebben zo zorgvuldig gezocht.
Op deze Akropolis
Soms woelen we met onze vingers
Zijn aanraking op de stenen
De koning van Asine, een leegte onder het masker
Overal bij ons, overal bij ons
Onder een naam:
En beelden en beelden van zijn kinderen
Zijn verlangen het fladderen
Van vogels!!!
Schilddrager, de zon klom in de strijd
En uit de diepten van de grot
Een geschrokken vleermuis, raakte het licht
Als een pijl een schild raakt:
Zou dat de koning van Asine zijn!!!
Koning van Asine, koning van Asine!!!