Vanesa Martín — La piel songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La piel" van Vanesa Martín.
Songteksten
No sé por qué me siento aquí, ya ves
en el banquillo de los acusados,
mi crimen fue reconocer no querer ser
aquello que me dibujabas
Y me machacas con ideas absurdas
y te obsesionas con que no te supe ver
que no me deje
que no te deje
Por una vez aprendí que no pintabas nada aquí en mi vida
y me escapé dejando atrás nostalgias y mentiras
salté salté, a un vacio donde sigo estando en pie
salté, dándome cuenta. No más candados cuestión de piel.
Pasaron años y aun ahora contaminas
con el rencor de quien no lo supo entender.
Me da pereza tomarme un café contigo
¡Joder! después de ti mil veces yo me enamoré.
Por una vez aprendí que no pintabas nada aquí en mi vida
y me escapé dejando atrás nostalgias y mentiras
salté salté, a un vacio donde sigo estando en pie
salté, dándome cuenta. No más candados
Por una vez aprendí que no pintabas nada aquí en mi vida
y me escapé dejando atrás nostalgias y mentiras
salté, salté, aun vacio donde sigo estando en pie
salté, dándome cuenta. No más candados que esto es la piel
Y así es la piel
Songtekstvertaling
Ik weet niet waarom ik hier zit.
op de rechtbank van de verdachte,
mijn misdaad was om te erkennen dat ik niet wilde zijn.
wat je me aan het tekenen was
En je sloeg me met absurde ideeën.
en je bent geobsedeerd dat ik je niet heb gezien.
laat me niet alleen.
laat me je niet alleen laten.
Voor een keer leerde ik dat je hier niets schilderde in mijn leven.
en ik rende weg en liet nostalgie en leugens achter.
Ik sprong ik sprong, naar een leegte waar ik nog sta
Ik sprong, realiseerde het me. Geen hangsloten meer.
Jaren gingen voorbij en zelfs nu besmet je
met de wrok van degenen die het niet konden begrijpen.
Ik ben lui om koffie met je te drinken.
Verdomme! na jou werd ik duizend keer verliefd.
Voor een keer leerde ik dat je hier niets schilderde in mijn leven.
en ik rende weg en liet nostalgie en leugens achter.
Ik sprong ik sprong, naar een leegte waar ik nog sta
Ik sprong, realiseerde het me. Geen hangsloten meer.
Voor een keer leerde ik dat je hier niets schilderde in mijn leven.
en ik rende weg en liet nostalgie en leugens achter.
Ik sprong, ik sprong, nog steeds leeg waar ik nog sta
Ik sprong, realiseerde het me. Geen hangsloten meer dan dit is de huid
En de huid ook.