Вадим Усланов — Забудь songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Забудь" van Вадим Усланов.
Songteksten
Я шел из вечера в рассвет,
Ты мне шепнула что-то в след.
И улыбнулась мне так мило,
Словно знала сотню лет.
Звучала музыка дождя,
И в мир фантазий уводя,
За нами полночь день закрыла
В мир, где были ты и я.
Но ты забудь, забудь, забудь об этом.
Когда увидишь вновь глаза рассвета.
Но ты забудь, забудь, забудь об этом.
Не оставляй в руках осколки лета.
Мы скрылись ото всех вдвоём
Туда, где явь казалась сном.
Я дал часам остановиться,
Чтоб не думать ни о чём.
На сто десятом этаже
Мы плыли словно в мираже,
Мы пили небо, словно птицы,
И болтали о душе.
Но ты забудь, забудь, забудь об этом.
Когда увидишь вновь глаза рассвета.
Но ты забудь, забудь, забудь об этом.
Не оставляй в руках осколки лета.
Songtekstvertaling
Ik liep van avond tot zonsopgang.,
Je fluisterde me iets in het spoor.
En ze lachte zo lief naar me.,
Alsof ze het al honderd jaar wist.
Rain music speelde,
And into the world of fantasy leading away,
Middernacht sloot de dag achter ons
Naar de wereld waar jij en ik waren.
Maar vergeet het, vergeet het, vergeet het.
Als je de ogen van de dageraad weer ziet.
Maar vergeet het, vergeet het, vergeet het.
Laat de scherven van de zomer niet in je handen.
We waren samen aan het rondsluipen.
Waar de realiteit een droom leek.
Ik liet de klok stoppen.,
Om nergens aan te denken.
Op de honderd tiende verdieping
We zweven als in een luchtspiegeling.,
We dronken de lucht als vogels.,
En hij kletste over de ziel.
Maar vergeet het, vergeet het, vergeet het.
Als je de ogen van de dageraad weer ziet.
Maar vergeet het, vergeet het, vergeet het.
Laat de scherven van de zomer niet in je handen.