Вадим Курылёв — Степной волк songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Степной волк" van Вадим Курылёв.
Songteksten
Степной волк, бредущий молча
по книжным полкам внешнего мира,
летучей пеной над морем страданий
плывёт в небе твоя квартира.
Зачем верить в то, что уходит
зачем помнить о том, что будет
твои тайны расставлены на доске,
твои боги — это просто люди.
Какой праздник тебя согреет,
какой запах достоин вниманья,
но скоро к подножию ночи осядет ветер
и ангел поднимет крылья желаний.
Какие краски спрятаны в белом,
и чья боль утопает в красном…
заряд долга не подходит к концу,
но ты заметаешь следы напрасно.
Во тьме сердца семя прошлой жизни
степным эльфам подрезаны крылья
глаза волка ищут тебя в зеркалах,
но зеркала завешаны пылью.
Прощай сказка, огонь дракона,
под черным солнцем ушедшего лета
сгорели крылья из поролона
и опять превращаются в тыквы кареты.
Искать смерти, любить волчицу,
листом жёлтым висеть на ветке,
гореть солнцем, мерзнуть луною, —
здесь все дела недостаточно редки
Степной волк в капкане иллюзий
грызёт камни в пустой надежде
менять лица — сомнительный выход,
тебя узнают в любой одежде.
Songtekstvertaling
Een Steppenwolf die in stilte loopt.
op de boekenplanken van de buitenwereld,
zwevend schuim over de zee van ellende
je appartement zweeft in de lucht.
Waarom geloven in wat er gaat weg
waarom herinner je je wat er zal gebeuren?
je geheimen staan op het bord.,
jullie goden zijn gewoon mensen.
Welke vakantie zal u opwarmen,
welke geur is de aandacht waard,
maar binnenkort zal de wind zich vestigen aan de voet van de nacht
en de engel zal de vleugels van verlangen opheffen.
Welke kleuren zijn verborgen in het wit,
en wiens pijn verdronk in rood...
de schuld wordt niet kwijtgescholden.,
maar je wist je sporen voor niets uit.
In de duisternis van het hart is het zaad van een vorig leven
steppe elven hebben hun vleugels geknipt
de ogen van de wolf zoeken je in de spiegels,
maar de spiegels zijn bedekt met stof.
Vaarwel sprookje, drakenvuur,
onder de zwarte zon van een vervlogen zomer
de schuimvleugels zijn verbrand.
en weer veranderen ze in pompoenwagens.
Zoek de dood, hou van een wolf,
geel blad dat aan een tak hangt,
verbrand met de zon, bevries met de maan, —
hier zijn alle gevallen niet zeldzaam genoeg
Steppenwolf in een val van illusies
knabbelt aan rotsen in lege hoop
gezichten veranderen is een dubieuze uitweg.,
je zult herkend worden in elke kleding.