Utumno — Sunrise songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sunrise" van Utumno.
Songteksten
Watch the sunrise once again, distant echoes now profane
As I wander through your mind and wonder what there is left
To find
Now unleash all this bliss, find that the sun will never
Rise again
This journey ends, at this scene
Who will be?
The ones who will winess it, the effigy
And the thoughts that believes my fate with memories
Fall into depths I cannot see
Where I am, leave me be
Let me watch the sunrise just one again…
Leave me be…
Let me kill my pride, watch the sun go down
Sadness feels my soul, in the light I stroll
Secrets turn to dust, selling me your trust
Now I’m obsolete but is my journey now complete?
Watch the sunrise once again
Distant echoes now profane
I search for peace and tranquillity
Weaker I fall and drown in ripping seas
Forever denying this frustration
The long lost art of dying
Crimson skies…
Crimson rain…
Crimson thoughts…
I fall beyond the dying rainbow to seek the truth
In this well I spread my seed of generations to come
Sanctuary in my fears…
Sanctuary for my tears…
Now unleash all this bliss, find that the sun will never
Rise again
This journey ends, at this scene
Who will be?
The ones who will witness it, the effigy
And the thoughts that believes my fate with memories
Fall into depths I cannot see
Where I am, leave me be
Let me watch the sunrise just one again…
Songtekstvertaling
Kijk nog eens naar de zonsopgang, verre echo ' s nu profaan
Terwijl ik door je hoofd dwaal en me afvraag wat er nog over is
Vinden
Laat nu al deze gelukzaligheid los, vind dat de zon nooit
Sta weer op.
Deze reis eindigt op deze plek.
Wie zal het zijn?
Degenen die het zullen beven, de beeltenis.
En de gedachten die mijn lot geloven met herinneringen
Val in diepten die ik niet kan zien
Waar ik ben, laat me met rust
Laat me nog een keer naar de zonsopgang kijken.…
Laat me met rust.…
Laat me mijn trots doden, kijk hoe de zon ondergaat
Verdriet voelt mijn ziel, in het licht wandel ik
Geheimen veranderen in stof, verkopen me je vertrouwen
Nu ben ik overbodig, maar is mijn reis nu voltooid?
Kijk nog eens naar de zonsopgang.
Verre echo ' s nu profane
Ik zoek naar vrede en rust.
Zwakker val ik en verdrink ik in verscheurde zeeën
Voor altijd deze frustratie ontkennen
De lang verloren kunst van sterven
Crimson skies…
Crimson rain…
Crimson gedachten…
Ik val voorbij de stervende regenboog om de waarheid te zoeken.
In deze put verspreidde ik mijn zaad van komende generaties.
Heiligdom in mijn angsten…
Heiligdom voor mijn tranen…
Laat nu al deze gelukzaligheid los, vind dat de zon nooit
Sta weer op.
Deze reis eindigt op deze plek.
Wie zal het zijn?
Zij die er getuige van zijn, de beeltenis
En de gedachten die mijn lot geloven met herinneringen
Val in diepten die ik niet kan zien
Waar ik ben, laat me met rust
Laat me nog een keer naar de zonsopgang kijken.…