Utopia Banished — The Plague songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Plague" van Utopia Banished.
Songteksten
Feeling the wrath, like an open wound
And so it begins, the time to reign is here
As I awaken, probed from thy slumber
For now I can say the plague has begun
Woe to those, wavering in the shadows
A desperate cry high above the plains
Blood dripped hollowed corpses like beneath the moon
But the fierce yet shriveled souls lurk into the night
Gazing down upon us with such certainty
As daggers show with a withered glow
Feasting flesh in a bloody mess
My soldiers in time, shall lay to rest
Our time (is) too short
And far from long lived
A horrific conclusion
Reflects of the end
My soldiers have been slaughtered
Deprived of their will
My journey towards death
Is almost complete
Scattered all across the fields
Stripped of all embodiment
The endless gates of flesh and bone
Once all perceived a warrior
For miles on, the stench of corpses lying about the frozen ground
Charred and chiseled in misery for now I can say the plague has begun
It’s so cold
The silence thickens
A wretched day of violent rapture
Will make its mark on history
The flames of the end have risen again
As well as our lives our vision descend
To see our fight is long fought but forgotten
Written in a stone (wall) of history
Our misfortunes were sure to come
But we are mere pawns who lay
Scattered from this plague
A night of war to defend
Our homes has been a tragedy
And as the night had set
We had to see the black wyvern has been set free
A never ending bliss
Throughout the humanity
The plague has just begun
Why can’t you fucking see
Here I stand alone
In this confused and glimmering lie
Sin after sin we suffer
Throughout the end of time
Songtekstvertaling
De toorn voelen, als een open wond
En zo begint het, de tijd om te regeren is hier
Als ik ontwaak, probeerd uit uw slaap
Voor nu kan ik zeggen dat de pest is begonnen.
Wee over hen, die in de schaduw wandelen.
Een wanhopige schreeuw hoog boven de vlakten
Bloed druppelde uitgeholde lijken als onder de maan.
Maar de woeste maar verschrompelde zielen loeren in de nacht
Ons met zo ' n zekerheid in de ogen kijken
Zoals dolken laten zien met een verdorde gloed
Smullen van vlees in een bloederige puinhoop
Mijn soldaten zullen te rusten leggen.
Onze tijd (is) te kort
En verre van lang geleefd
Een afschuwelijke conclusie
Weerspiegelt het einde
Mijn soldaten zijn afgeslacht.
Beroofd van hun wil
Mijn reis naar de dood
Is bijna compleet
Verspreid over de velden
Ontdaan van alle belichaming
De eindeloze poorten van vlees en bot
Ooit zag iedereen een krijger.
Mijlenver, de stank van lijken liggend over de bevroren grond
Verkoold en gebeiteld in ellende voor nu kan ik zeggen dat de pest is begonnen
Het is zo koud.
De stilte wordt dikker.
Een ellendige dag van gewelddadige opname.
Zal zijn stempel drukken op de geschiedenis
De vlammen van het einde zijn weer herrezen.
Net als ons leven daalt onze visie af.
Om onze strijd te zien is lang gevochten, maar vergeten
Geschreven in een stenen muur van de geschiedenis
Onze tegenslagen zouden zeker komen.
Maar wij zijn slechts pionnen die
Verspreid van deze plaag
Een nacht van oorlog om te verdedigen
Onze huizen zijn een tragedie geweest.
En als de nacht was begonnen
We moesten zien dat de Black wyvern is vrijgelaten.
Een nooit eindigende zaligheid
Door de hele mensheid heen
De pest is net begonnen.
Waarom zie je het verdomme niet?
Hier sta ik alleen
In deze verwarde en glinsterende leugen
Zonde na zonde lijden we
Gedurende het einde der tijden