Us, From Outside — Patient Sixty-Seven songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Patient Sixty-Seven" van Us, From Outside.
Songteksten
Here I am, sleeping alone,
Away from the world.
I know my voice can’t be heard.
And I awoke fighting for help,
But I’m drowned out
By the screams of those
Who’ve finally lost their minds
And the rest of their lives.
Honestly, if there’s not a chance in hell,
I might as well admit myself.
You’re under my skin and over my head.
I’m hearing these voices in my dreams.
It’s over and over.
I’m afraid I’ll never escape.
You and your words sound so bitter--
Can you remember the last time they weren’t?
Is this something that I deserve?
The palms of my hands are bleeding again.
Here I am, locked in this room,
Holding onto my life.
I know if I ever survive,
You will see the monster inside--
But I swear to you they’ve led me,
They led me to this.
'Cause I almost lost my mind
And the rest of my life.
Honestly, if there’s not a chance in hell,
I might as well admit myself.
You’re under my skin and over my head.
I’m hearing these voices in my dreams.
It’s over and over.
I’m afraid I’m going insane.
Is this my fault?
Did I bring this upon myself?
I can’t go on without your help.
And I tried to believe that I’d make it on my own.
I’m becoming the man
You tried to destroy for years.
Which would be worse--
To live my life as a monster
Or to die as a good man?
Songtekstvertaling
Hier ben ik, slapend alleen,
Weg van de wereld.
Ik weet dat mijn stem niet gehoord kan worden.
En ik werd wakker vechtend voor hulp,
Maar ik ben verdronken.
Bij het geschreeuw van hen
Die eindelijk gek zijn geworden.
En de rest van hun leven.
Eerlijk gezegd, als er geen kans is in de hel,
Ik kan mezelf net zo goed toegeven.
Je zit onder mijn huid en boven mijn hoofd.
Ik hoor die stemmen in mijn dromen.
Het is steeds opnieuw.
Ik ben bang dat ik nooit zal ontsnappen.
Jij en je woorden klinken zo bitter.--
Kun je je de laatste keer herinneren dat ze dat niet waren?
Is dit iets wat ik verdien?
De handpalmen van mijn handen bloeden weer.
Hier ben ik, opgesloten in deze kamer.,
Vasthouden aan mijn leven.
Ik weet als ik ooit overleef,
Je zult het monster binnenin zien.--
Maar ik zweer dat ze me hebben geleid.,
Ze hebben me hierheen geleid.
Want ik was bijna gek geworden .
En de rest van mijn leven.
Eerlijk gezegd, als er geen kans is in de hel,
Ik kan mezelf net zo goed toegeven.
Je zit onder mijn huid en boven mijn hoofd.
Ik hoor die stemmen in mijn dromen.
Het is steeds opnieuw.
Ik ben bang dat ik gek word.
Is dit mijn schuld?
Heb ik dit mezelf aangedaan?
Ik kan niet verder zonder je hulp.
En ik probeerde te geloven dat ik het alleen zou redden.
Ik word de man.
Je probeerde het al jaren te vernietigen.
Dat zou nog erger zijn.--
Om mijn leven te leiden als een monster
Of om te sterven als een goede man?