Uochi Toki — Zero tagliato songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Zero tagliato" van Uochi Toki.
Songteksten
Niente chiama niente
Sonnolenze eterne, divento polvere, mi deposito sul mobile; la vita non mi
parla più, la vita ha già espresso tutto il dicibile, posso solo sottintendere,
posso solo evitare di rispondere. Spengo una luce, spengo la luce del sole,
il mio distacco orizzontale notturno concilia il pensare inerziale:
da una passata iniziale hai l’impressione di vedere cubi di Energon al sub di
una storia in cui in più punti i personaggi vengono separati da un ascensore.
Chi predomina, chi va in chemio di martedì sera, io il lunedì alle 23 guardo
Jodie, faccio due chiacchiere col benemerito nulla sperando in un sogno di una
notte di inizio autunno, ad un lavoro logico regalo il mio cervello,
ho molta forfora che gratto con le dita, dopo mi di-letto a toglierla da sotto
le unghie con gli angoli del libro che sto leggendo. ma io non leggo,
sono contro, mi presento: Basta! Com'è possibile avere una idea giusta con una
gamma così vasta di idee giuste? Mi suicido, pongo fine alla mia vita…
troppo semplice! Non ho il terrore di vivere: il nichilismo non è applicabile
se non hai un tutto da combattere. Cos'è il dramma dell’essere? A me piace
vivere solo per il fatto di poter parlare e scrivere dicendoti che non è bello
vivere ed è quindi il salmone, il sentimento che imito e scrivo in questo punto,
punto i miei piedi ripieni, credi che mi importi l’importo? Tutto sommato il
tuttavia appropinqua scandinavo scandinò al mistico sull’orlo del baratro e
questa non è la fine, magari tra un mese apro un bar vendo lattine appeso a
quel positivismo da rivoluzione industriale che tranquillizza lo strato del
subconscio del pendolare, cioé colui che pendola dalla corda delle decisioni
altrui su di una pentola fatta di niente.
Niente chiama niente
Il ritorno dei ritorni, faccio festa, gioco a calcio, anzi, a golf coi
moribondi. Setto un dito nel setto e poi mi setto il cervello, dopodiché chiamo
il neurologo, TAC cranica, ho dieci capperotti nel lobo frontale,
si passa al distacco verticale, niente chiama niente, stavo essendo
saltellante in una delle mie fantasie, manie di protagonismo quando ecco che mi
ritrovo alla fermata di Rogoredo e aspetto in pieno giorno, gente tutta intorno,
ho paura che mi guardino mentre penso, se sapessero che mi lamento del fatto
che ostento l’essere represso, sacco di Roma, sacco di iuta, sacco di roccia,
sacco di Simon e Garfunkel, cittadinanze stanche di essere stanche,
il lento climax discendente verso il punto di esaurimento totale delle risorse.
specie quelle umane
Sono in forma smagliante, sento che subisco l’ascendente che io posseggo sugli
altri, gli effetti del niente sulla mia persona non li puoi vedere,
in quanto non-energia, non-stato d’animo, non-reazione, il niente in me non
esiste, appunto
Non posso nemmeno dire che Nessuno ha trafitto il mio unico occhio,
visto che di occhi ne ho due. e poi dietro Nessuno non si cela Odisseo,
Perseo, Filottete. Fanculo Disney che vai a popolarizzare delle culture
vendendole al pubblico come ricerca, come indiscussa appartenenza al mondo
greco!
.e poi abbrevi con Fil?
Ma nientificati!
Niente chiama niente
(driiiiin driiiin)
— Pronto?
— Pronto sono Niente, c'è Niente?
— Sì sono io, dimmi!
— Ah, allora vuol dire che mi sono chiamato da solo al telefono?
— Eh, pare proprio di sì!
— Allora vabbé, glielo dico di persona, anzi, me lo dico di persona
— Eh, tuttavia potresti anche dirlo a me, adesso, cioè, a te stesso, adesso,
tanto è la stessa identica cosa
— Cazzo che casino! E non posso nemmeno suicidarmi perché sono Niente!
— Eh già! Un mondo complesso
Songtekstvertaling
Niets noemt niets.
Eeuwige slaperigheid, ik word stof, ik stort op de meubels; het leven geeft me niet
praat meer, het leven heeft al het zegbare uitgedrukt, ik kan alleen maar impliceren,
Ik kan niet antwoorden. Ik doe een licht uit, Ik doe het zonlicht uit,
mijn nacht horizontale onthechting verzoent het inertiedenken.:
vanaf een eerste pas krijg je de indruk van het zien van Energon kubussen op de sub van
een verhaal waarin de personages op verschillende plaatsen gescheiden worden door een lift.
Wie wint, wie gaat naar chemo op dinsdagavond, ik op maandag om 23 uur
Jodie, ik heb een praatje met de nothing nothing hopend op een droom van een
vroege herfstnacht, voor een logisch werk geschenk mijn hersenen,
Ik heb een hoop roos die ik met mijn vingers krab, nadat ik in bed heb gelegen om het van onderen te verwijderen.
de nagels met de hoeken van het boek dat ik lees. maar ik lees niet,
Ik ben tegen, Ik stel mezelf voor: genoeg! Hoe is het mogelijk om een goed idee te hebben met een
zo veel goede ideeën? Ik dood mezelf, ik beëindig mijn leven…
te simpel. Ik ben niet bang om te leven: nihilisme is niet van toepassing
als je niet alles hebt om tegen te vechten. Wat is het drama van zijn? Daar hou ik van.
om alleen te leven door te kunnen praten en schrijven en je te vertellen dat het niet leuk is
leven en is daarom de zalm, het gevoel dat ik imiteer en schrijf op dit punt,
denk je dat het me wat kan schelen? Al met al
maar de Scandinavische appropinqua scandinavo tot de mysticus op de rand van de afgrond en
dit is niet het einde, misschien open ik over een maand een bar die blikjes verkoopt van
dat positivisme van de industriële revolutie die de laag van
onderbewustzijn van de pendelaar, dat wil zeggen degene die aan het touw van beslissingen bungelt
anderen op een pot gemaakt van niets.
Niets noemt niets.
De terugkeer van de terugkeer, ik Feest, voetbal, inderdaad, golf met
sterven. Ik stak een vinger in het septum en toen zette ik mijn hersenen uit elkaar, en dan bel ik
de neuroloog, craniale CT, ik heb tien kappertjes in de frontale kwab.,
je schakelt over op verticale detachering, niets roept niets, Ik was aan het worden
in een van mijn fantasieën springen, manie van protagonisme terwijl ik hier ben
Ik ontmoet elkaar bij de halte van Rogoredo en wacht op klaarlichte dag, mensen overal,
Ik ben bang dat ze naar me kijken terwijl ik denk, als ze wisten dat ik erover klaagde.
dat ik opschep dat ik verdrongen ben, een zak Rome, een zak jute, een zak steen,
veel van Simon en Garfunkel, staatsburgerschap moe van moe zijn,
de langzame climax daalt naar het punt van totale uitputting van hulpbronnen.
menselijke soort
Ik ben in goede vorm, ik voel dat ik de ascendant lijd die ik bezit op de
anderen, de effecten van niets op mijn persoon die je niet kunt zien,
als niet-energie, niet-stemming, niet-reactie, niets in mij doet niet
het bestaat, precies
Ik kan niet eens zeggen dat niemand mijn ene oog heeft doorboord.,
sinds ik twee ogen heb. en dan achter niemand verbergt Odysseus,
Perseus, Kom Op. Laat Disney de cultuur niet populariseren.
ze aan het publiek verkopen als onderzoek, zoals onbetwistbaar behoort tot de wereld
greco!
.en afkorting voor Fil?
Maar identificeer jezelf!
Niets noemt niets.
(driiiiin driiiin)
Klaar?
Hallo, Ik ben niets, is er iets?
- Ja, ik ben het, vertel het me!
Dus ik belde mezelf aan de telefoon?
- Ja, ik denk het.
- Nou, Ik zal het je persoonlijk vertellen, in feite, Ik zal het mezelf persoonlijk vertellen.
- Nou, je kunt het me net zo goed nu vertellen, Ik bedoel, aan jezelf, nu.,
zoveel hetzelfde.
Wat een rotzooi. En ik kan niet eens zelfmoord plegen omdat ik niets ben!
- Ja! Een complexe wereld