Unwoman — Flowering Vines songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Flowering Vines" van Unwoman.

Songteksten

We take another turn
On piss-stained marble floors
Outside the world burns
The empire runs its course
Yet here we are safe
In long-abandoned halls
We only have to wait
Until the morning calls
But will dawn come?
Will we see it?
Has the Earth stopped turning
Or is the air just full of soot?
There are flowering vines
Winding their way around our hearts
If we stand still
Have we run out of time?
Time is the one thing we can’t make
But we can kill
Dancing our only revolution
Drinking our best solution
Yes we have killed the cops in our heads, but what’s next?
We’re free or we’re trapped, what does it matter if we’re dead?
There is dust here and danger and fear of discovery
Trust among strangers protecting some mystery
If we are are the saviors please tell me what we’re saving
Lost in the labors of simply misbehaving
Flowering vines, winding their way around our hearts
We’ll run out out of time, if we continue to play our parts
Yes we have killed the cops in our heads, but what’s next?
We’re perfectly free, but what have we left our children?

Songtekstvertaling

We nemen een andere wending.
Op met pis bevlekte marmeren vloeren
Buiten de wereld brandt
Het rijk loopt zijn koers.
Maar hier zijn we veilig.
In lang verlaten hallen
We hoeven alleen maar te wachten.
Tot de ochtend roept
Maar zal dawn komen?
Zullen we het zien?
Is de aarde gestopt met draaien
Of zit de lucht vol roet?
Er zijn bloeiende wijnstokken
Hun weg kronkelen rond onze harten
Als we stil staan
Hebben we geen tijd meer?
Tijd is het enige wat we niet kunnen maken.
Maar we kunnen doden.
Dansen onze enige revolutie
Onze beste oplossing drinken
Ja, we hebben de politie in ons hoofd vermoord, maar wat nu?
We zijn vrij of we zitten vast, wat maakt het uit als we dood zijn?
Er is hier stof en gevaar en angst voor ontdekking.
Vertrouwen onder vreemden die een mysterie beschermen
Als wij de redders zijn, vertel me dan wat we redden.
Verloren in het werk van gewoon misdragen
Bloeiende wijnstokken, kronkelend hun weg rond onze harten
We hebben geen tijd meer, als we onze rol blijven spelen.
Ja, we hebben de politie in ons hoofd vermoord, maar wat nu?
We zijn volkomen vrij, maar wat hebben we onze kinderen nagelaten?