Unni Wilhelmsen — Obituary songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Obituary" van Unni Wilhelmsen.
Songteksten
Without a word you taught me how to hold you
You recognized which rattling keys were mine
Every time I put one in the lock these days, I feel an echo of you
And those peculiar routines, at night, I never doze off anymore
Without sending you a thought or a smile
My hands are now a book of recollection
My songs used to be the only thing to ever shut you up
You used to disappear into my guitar, and now, silence rules
And I know better than trying to replace you
But I had to buy the most expensive coat I could find
Just to see me through
And I guess you were the link between my days, by giving me yours
And I’m a writer of songs, in them things are as I say
And if I say there’s a heaven somewhere for you, I believe
If I only sing this beautiful enough right now, it will be true
And then, that’s where you are staying
Now, you destroyed my favourite socks
And many of my things you made your own
But you stayed close to me in my countless hours of grief
You would never leave
And I wish I had memories of where I saw you last
Did you see yourself abandoned before you closed your eyes?
My name for you, was a cartoon, it made perfect sense to me
I used to put you in my pocket, and sometimes you would stay
All moments I’ve been missing, since the night you flew away
And I guess you were the link between my days
By giving me yours
And I’m a writer of songs, in them, things are as I say
And if I say there’s a heaven somewhere for you
I believe, if I only sing this beautiful enough right now
It will be true
And then that’s where you will stay
Songtekstvertaling
Zonder een woord heb je me geleerd om je vast te houden.
Je herkende welke ratelende sleutels van mij waren.
Elke keer als ik er een in het slot stop, voel ik een echo van je.
En die eigenaardige routines, ' s nachts, slaap ik nooit meer.
Zonder je een gedachte of een glimlach te sturen
Mijn handen zijn nu een boek van herinneringen.
Mijn liedjes waren het enige dat je het zwijgen oplegde.
Je verdween in mijn gitaar, en nu, heerst stilte.
En ik weet beter dan jou proberen te vervangen.
Maar ik moest de duurste jas kopen die ik kon vinden.
Gewoon om me er doorheen te helpen.
En ik denk dat jij de link was tussen mijn dagen, door mij de jouwe te geven.
En ik ben een schrijver van liedjes, in die dingen zijn zoals Ik zeg
En als Ik zeg dat er ergens een hemel voor je is, geloof ik
Als ik dit nu maar mooi genoeg zing, zal het waar zijn.
En dan, dat is waar je verblijft
Je hebt m ' n lievelingskousen vernield.
En veel van mijn dingen heb je zelf gemaakt.
Maar je bleef dicht bij me in mijn ontelbare uren van verdriet.
Je zou nooit weggaan.
En ik wou dat ik herinneringen had van waar ik je het laatst zag.
Zag je jezelf verlaten voordat je je ogen sloot?
Mijn naam voor jou, was een tekenfilm, het was volkomen logisch voor mij.
Ik stopte je in m ' n zak en soms bleef je.
Alle momenten die ik heb gemist, sinds de nacht dat je wegvloog
En ik denk dat jij de link was tussen mijn dagen.
Door mij de jouwe te geven.
En ik ben een schrijver van liedjes, in hen, dingen zijn zoals Ik zeg
En als Ik zeg dat er ergens een hemel voor je is
Ik geloof, als ik dit nu maar mooi genoeg zing
Het zal waar zijn.
En dan blijf je daar.