Unni Wilhelmsen — Autumn Dawning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Autumn Dawning" van Unni Wilhelmsen.
Songteksten
Do you know Eve
The Mother of all?
She pads around her garden
No neighbours no walls
She’s put here with free will
At least that’s what we’re told
If Holy men speak differently
Their systems might implode
This morning there’s a different view
From her shelter beneath the trees
Their paler shade of green is new
As far as she can see
And Eve calls Adam
Her lover and friend
The man God gave the key
She calls him again…
Barefoot he is walking
With his bedroom look and all
The most handsome man on earth standing tall
See the leaves, she says
Evincing their golden lines
And I was cold last night
Hey babe, are you feeling all right?
And Adam looks away
A distant gaze in his eyes
His cheeks are stale, his lips are dry
He doesn’t reply…
Time passes. Now yellow the trees
She’s the first woman to ever see the river freeze
Butterflies die, birds out of sight
He hasn’t held her in his arms
The past thirteen nights
The morning Eve finds her man
The sun is gone
Her eyes are sore, she’s crying
What on earth is going on?
Then Adam speaks
And this was never spoken
These words never heard
Since man had woken
I don’t love you anymore
I have to let you go…
Fall had never been before
Winter had never stood before their door
But now
Around the two
Ever so slow
Paradise is covered in snow
Songtekstvertaling
Ken je Eve?
De moeder van allemaal?
Ze hangt rond haar tuin.
Geen buren geen muren
Ze is hier met vrije wil.
Dat is tenminste wat ons verteld wordt.
Als heilige mannen anders spreken
Hun systemen kunnen imploderen.
Vanmorgen is er een ander uitzicht.
Vanuit haar schuilplaats onder de bomen.
Hun blekere Kleur Groen is nieuw
Voor zover zij kan zien
En Eva roept Adam op.
Haar minnaar en vriendin
De man die God de sleutel gaf
Ze belt hem weer.…
Blootsvoets loopt hij.
Met zijn slaapkamer look en zo
De knapste man op aarde die groot staat
Zie de bladeren, zegt ze.
Hun gouden lijnen ontduiken
En ik had het koud gisteravond.
Hé schat, voel je je wel goed?
En Adam kijkt weg
Een verre blik in zijn ogen
Zijn wangen zijn muf, zijn lippen zijn droog
Hij antwoordt niet.…
De tijd gaat voorbij. Nu geel de bomen
Ze is de eerste vrouw die de rivier ziet bevriezen.
Vlinders sterven, vogels uit het zicht
Hij heeft haar niet in zijn armen gehouden.
De afgelopen dertien nachten
De ochtend dat Eve haar man vindt
De zon is verdwenen.
Haar ogen doen pijn, ze huilt
Wat is er aan de hand?
Dan spreekt Adam.
En dit is nooit gezegd.
Deze woorden hebben nooit gehoord
Sinds de mens wakker was geworden
Ik hou niet meer van je.
Ik moet je laten gaan.…
De val was nog nooit eerder geweest.
De Winter had nog nooit voor hun deur gestaan.
Maar nu
Rond de twee
Zo langzaam
Het paradijs is bedekt met sneeuw