Умка и Броневик — Люди под сорок songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Люди под сорок" van Умка и Броневик.
Songteksten
Мы живем в сторожке на краю парка
В маленькой сторожке на краю большого парка
О о о Это стоит огарка
Я хожу гулять после душа и зарядки
Запах мертвых листьев такой сладкий
О о о У меня все в порядке
Я обычная тетя под сорок
Я хожу по земле без подпорок
Мертвых листьев слушаю шорох
У меня все в порядке
Я говорю по телефону со старыми друзьями
Телефонные звонки мешают пранаяме
О о о Я говорю — все в порядке
Все, кто мог сойти с ума, уже посходили
Все, кто мог умереть, давно уже в могиле
О о о,
А у нас все в порядке
Мы обычные люди под сорок
Мы идем по земле без подпорок
Мертвых листьев слушаем шорох
У нас все в порядке
Осень в Москве
Солнце в усталой листве
Рябь на воде
Седина в воображаемой бороде
Чертик в ребре
Вышла амнистия — маленький май в октябре
Мы живем в сторожке на краю парка
В маленькой сторжке на краю большого парка
О о о Это стоит огарка
Все, кто мог сойти с ума, уже посходили
Все, кто мог умереть, давно уже в могиле
О о о Мы победили
Мы обычные люди под сорок
Мы идем по земле без подпорок
Мертвых листьев слушаем шорох
У нас все в порядке
Songtekstvertaling
We wonen in een Lodge aan de rand van het Park
In een kleine Lodge aan de rand van een groot Park
Oh Oh Oh oh het is een stub waard
Ik ga wandelen na douchen en opladen.
De geur van dode bladeren is zo zoet
Oh Oh Ik ben in orde
Ik ben een gewone tante in de late veertig.
Ik loop op de grond zonder rekwisieten.
Ik luister naar het geritsel van dode bladeren.
Ik ben in orde.
Ik ben aan de telefoon met oude vrienden.
Telefoontjes verstoren pranayama.
Ik zeg dat het goed is. —
Iedereen die gek geworden is, is al gek geworden.
Iedereen die had kunnen sterven ligt lang in het graf.
Oh Oh,
Zijn we in orde?
We zijn gewone mensen in de late jaren veertig.
We lopen op de grond zonder rekwisieten.
Dode bladeren luisteren naar het geritsel
We zijn in orde.
Herfst in Moskou
Zon in vermoeide bladeren
Rimpelingen op het water
Grijs in een denkbeeldige baard
De duivel in de rib
Amnesty vrijgelaten-little may in oktober
We wonen in een Lodge aan de rand van het Park
In een kleine ooievaars aan de rand van een groot Park
Oh Oh Oh oh het is een stub waard
Iedereen die gek geworden is, is al gek geworden.
Iedereen die had kunnen sterven ligt lang in het graf.
We hebben gewonnen.
We zijn gewone mensen in de late jaren veertig.
We lopen op de grond zonder rekwisieten.
Dode bladeren luisteren naar het geritsel
We zijn in orde.