Umbra et Imago — Outro songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Outro" van Umbra et Imago.
Songteksten
Louise stand am Herd den langen Tag
Und ihr Gesicht war schon ganz schwarz vom Rauch.
Und wenn sie nachts auf ihrem Strohsack lag,
Da war sie müd und ausgehungert auch.
Sie war nur armer Leute Waisenkind
Und wollte lieber sein ein Baum im Sommerwind.
Und als ein Herr sie stehen sah am Herd,
So schwarz vom Rauch verwandelt das Gesicht,
Da war sie ihm trotzdem die Dukaten wert
Für eine Nacht, aber sie mochte nicht,
Sie war nur armer Leute Waisenkind
Und wollte lieber sein ein Baum im Sommerwind.
Da sagte ihr der Herr: Dass sie ihm bald
Sein Weib möcht sein und ganz in Seiden gehn,
Auch habe er ein schönes Schloss im Wald,
Dort würde sie nie wieder von ihm gehn.
Sie war nur armer Leute Waisenkind
Und blühte wie ein Baum im Sommerwind.
Und jetzt verstand sie auch,
Warum nicht Brot allein
Sattmachen kann den Bauch,
Es muss auch Liebe sein.
Sie war nur armer Leute Waisenkind
Und wollte, dass er blieb, dieser Sommerwind.
Der Sommerwind ging hin mit Kriegsgeschrei
Und färbte in der Nacht den Himmel rot.
Und in der Schlacht war auch ihr Mann dabei,
Sie wusste nicht wohin mit ihrer Not.
Sie war nur armer Leute Waisenkind
Und wollte wieder sein ein Baum im Sommerwind.
Im Feld lag mancher Reiter schon verweht
Wie Blätter vom vergangnen Jahr.
In ihrem Herzen drin war kein Gebet,
Nur wie der Schnee so weiß war jetzt ihr Haar.
Sie war nur armer Leute Waisenkind
Und hatte nur den einen Gott, den Sommerwind.
Und als ihr Leib so welk war wie ein Baum
Im Herbst, da ging sie in den Fluss
Und machte mit dem alten Sommertraum
Und ihrer grauen Armut endlich Schluss.
Sie war nur armer Leute Waisenkind
Und wollte nie mehr sein ein Baum im Sommerwind.
Songtekstvertaling
Louise stond de lange dag bij het fornuis en haar gezicht was al zwart van de rook.
En toen ze ' s nachts op haar strottenzak lag, was ze moe en uitgehongerd.
Ze was een weeskind en wilde een boom zijn in de zomerwind.
En toen een heer haar bij de haard zag staan, zo zwart van de rook draaide haar gezicht, ze was nog steeds waardig van hem de dukaten voor een nacht, maar ze hield niet van, ze was slechts arme mensen wees en wilde een boom in de zomer wind.
En de HEERE zeide tot haar: dat zij spoedig zijn vrouw zou zijn, en tot op zijden plaatsen gaan; en dat hij een schoon kasteel in het bos had, waar zij nooit meer van hem weg zou gaan.
Ze was slechts een arme wees en bloeide als een boom in de zomerwind.
En nu begreep ze ook waarom brood alleen de maag niet kan vullen, het moet ook liefde zijn.
Ze was maar een arme wees en wilde dat hij bleef, deze zomerwind.
De zomerwind ging met oorlogskreet en draaide de hemel rood in de nacht.
En in de strijd was haar man er ook, ze wist niet waar ze heen moest met haar verdriet.
Ze was gewoon weeskind en wilde weer een boom zijn in de zomerwind.
In het veld lagen enkele renners al weggeblazen als bladeren van het afgelopen jaar.
In haar hart was er geen gebed, net zoals de sneeuw zo wit was nu haar haar.
Ze was slechts een wees van arme mensen en had slechts één God, de zomerwind.
En toen haar lichaam in de herfst zo verdord was als een boom, ging ze de rivier in en maakte uiteindelijk een einde aan de oude zomerdroom en haar grijze armoede.
Ze was gewoon wees en wilde nooit een boom zijn in de zomerwind.