Umbra et Imago — Endorphin songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Endorphin" van Umbra et Imago.
Songteksten
Caught in a dark and sterile world
life fading like an withered leaf
lonely like an empty lake
I'm walking through the fields
now the black coldness reaches me, too
merciless and against my will
thoughts on the edge of madness
picture of unimaginable force
and I see my own heart
getting harder and colder
Endorphin deadens my senses,
more and more.
My blood boils with rage, full of euphoria
I feel this power in the air
in the transport of night
in the transport of time
something deep takes over the domination
the force is stronger than me
ecstasy is spreading
I can 't control my mind
In a state of total isolation
the suffering decides my behaviour
the common sense is cut off –
like pale tissue
the bloodlust begins
bizarre pictures rotating wild
a black shape
is eating my interior
cold light catches myself
and I break her body into two
the awakening is cruel
I don't know, what's happening to me
My fingers are stained with blood
the guilt stains red on my hands
the shouts of the father
so yelling and agonizing
probe into my brain
I'd like to change
but Endorphin deadens my senses
Nothing can stop me
Endorphin
Nothing can stop me
Endorphin I'm falling deep, deep
Endorphin
Sharp metal penetrates the frame
blood streams, slides into the dark nothing
thoughts are running, dropping
the elixir of life clots
the fight slowly
a thread of gloom and pain breaks
sucked out, but full of dreams
at last breathe escapes into the night.
Songtekstvertaling
Gevangen in een donker en steriel wereld leven vervaagt als een verdord blad eenzaam als een leeg meer ik loop door de velden nu de zwarte kou bereikt me, te genadeloos en tegen mijn wil gedachten op de rand van de waanzin beeld van onvoorstelbare kracht en ik zie mijn eigen hart steeds harder en kouder endorfine verdoven mijn zintuigen, meer en meer.
Mijn bloed kookt van woede, vol euforie ik voel de kracht in de lucht in het transport van de nacht in het vervoer van tijd iets diep neemt de dominantie van de kracht is sterker dan mij ecstasy verspreidt zich kan ik 't mijn geest In een toestand van totale isolatie van het lijden bepaalt mijn gedrag de common sense is afgesneden – zoals bleek weefsel van de bloeddorst begint bizarre foto' s roteren wilde een zwarte vorm is het eten van mijn interieur koud licht vangt mezelf en ik breek haar lichaam in de twee het ontwaken is wreed ik weet het niet, wat gebeurt er met mij en Mijn vingers zijn gekleurd met het bloed de schuld rode vlekken op mijn handen, de kreten van de vader schreeuwen en pijnlijke sonde in mijn hersenen, ik wil graag veranderen, maar Endorfine deadens mijn zintuigen Niets kan me tegenhouden Endorfine Niets kan me tegenhouden Endorfine ik ben vallen diep, diep Endorfine Scherpe metalen dringt het frame bloed stromen, dia ' s in het donker niets gedachten zijn uitgevoerd, laten vallen van het elixer van het leven van bloedstolsels in de strijd langzaam een draad van somberheid en pijn breekt uit gezogen, maar vol van dromen in de laatste adem ontsnapt in de nacht.