Udo Lindenberg — Der einsamste Moment songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Der einsamste Moment" van Udo Lindenberg.
Songteksten
Noch drei Minuten bis zum Countdown, dann wird die Show losgehen
Er hat n bisschen weiche Knie und Magendrehen
Lichterflut, ein Menschenmeer zum Fürchten schön
Ja, den Erfinder höchster Coolness wollen sie sehen
Jetzt fühlt er sich doch sehr allein; durch die Wolken geht sein Blick
Und er weiß genau Hermine und Gustav schaun zurück
Sie sind immer dabei und ausserdem kriegt er die Power von seiner Band
50.000 Leute, doch es ist der einsamste Moment
Später nach der Show, allein im Hotel macht er die Glotze an Ey, wie lange man sich diesen Wahnsinn noch reinziehen kann
Auf dem Highway to Hell, der uns langsam in den Abgrund lenkt
Und wieder 1000 Seelen sinnlos in die Luft gesprengt
Und er sieht der blaue Planet, der wird rot wie Blut
Schlaflos irrt er durch die Gänge, zwischen Ohnmacht und Wut
Diese Welt ist voll im Arsch; Das Inferno draußen brennt
Und er fühlt sich ganz schön hilflos in diesem einsamsten Moment
In diesem einsamsten Moment
Seinen alten Kumpel Hoffnung hält er im Arm so fest er kann
Wir wollten doch die Welt verändern, irgendwann
Und er fragt sich, ob er mit seinen Liedern überhaupt was erreichen kann
Wir wollten doch die Welt verändern, irgendwann
Sag mir, wann
(Dank an Thorsten für den Text)
Songtekstvertaling
Nog drie minuten tot het aftellen, dan begint de Show.
Hij heeft een beetje zachte knieën en maag draaien
Vloed van licht, een zee van mensen mooi om te vrezen
Ja, u wilt de uitvinder van de hoogste koelheid zien
Nu voelt hij zich heel alleen, door de wolken, gaat zijn blik
En Hij kent Hermelien en Gustav schaun terug.
Ze zijn er altijd en hij krijgt ook de kracht van zijn Band
50.000 mensen, maar het is het eenzaamste Moment.
Later na de Show, alleen in het Hotel, maakt hij de televisie naar Ey, hoe lang kun je nog steeds deze waanzin uit te voeren
Op de weg naar de hel, die ons langzaam de afgrond in stuurt.
En weer 1000 zinloze zielen opgeblazen
En hij ziet de Blauwe Planeet rood worden als bloed.
Slapeloos dwaalt hij door de gangen, tussen machteloosheid en woede
Deze wereld is vol in de kont; de Inferno brandt buiten
En hij voelt zich hulpeloos op dit eenzaamste Moment.
In dit eenzaamste Moment
Z 'n oude vriend hoopt dat hij z' n Arm zo strak mogelijk vasthoudt.
We wilden de wereld veranderen.
En hij vraagt zich af of hij iets kan bereiken met zijn liedjes.
We wilden de wereld veranderen.
Zeg me wanneer.
(Dank aan Thorsten voor de tekst)