Udo Jürgens — Wir zwei songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wir zwei" van Udo Jürgens.
Songteksten
Wie lange ist es her,
daß mein Klavier dein Herz begleitet hat,
mit Melodien für ein Gefühl,
das in dir schlief.
Wir hörten uns an der Musik
auf den Gesichtern satt,
und unsere Träume waren hell
und intensiv.
Wie lange ist es her,
daß wir den Freunden gute Freunde warn,
wann haben wir ihr Leid
zum letzten Mal geteilt?
Und ihre Sorgen nachts im Licht des Monds
nach Haus gefahrn,
wann hatten wir das letzte Mal
für and’re Zeit?
Wir zwei,
das klingt wie Pech und Schwefel.
Wir zwei,
mit unsern Herzen voller Sturm und hart am Wind.
Wir zwei,
komm laß uns niemals vergessen,
daß die Rechte der andern
auch uns’re Pflichten sind.
Wie lange ist es her,
daß der Champagner auf der Haut zerfloß,
daß wir einander tranken
und den Himmel sahn?
Wir rannten immer wieder hoch hinauf
in Dachgeschoß,
weil wir nur dort dem Himmel
näher warn.
Wann haben wir zuletzt
ein Lachen in den Wind gesetzt
und uns’re eigene Angst
ans Ende angestellt?
Es gab die Zeit, da haben wir
uns Mauern widersetzt,
weil jeder ungegebene Kuß
unendlich quält.
Wir zwei…
Songtekstvertaling
Hoe lang is het geleden,
dat mijn piano je hart heeft begeleid ,
met melodieën voor een gevoel,
die in je sliep.
We luisterden naar de muziek
vol op de gezichten,
en onze dromen waren helder
en intens.
Hoe lang is het geleden,
dat we de vrienden waarschuwen goede vrienden,
wanneer hadden we medelijden met haar?
voor de laatste keer gedeeld?
En hun zorgen ' s nachts in het licht van de maan
gevaren thuis,
wanneer was de laatste keer dat we
voor en zijn tijd?
Wij twee,
dat klinkt als pech en zwavel.
Wij twee,
met onze harten vol storm en hard op de Wind.
Wij twee,
kom laat ons nooit vergeten,
dat de rechten van anderen
zelfs wij zijn verplichtingen.
Hoe lang is het geleden,
dat de champagne stroomde op de huid,
dat we op elkaar dronken
en de luchtcrème?
We renden steeds weer naar boven.
op zolder,
want we zijn alleen daar naar de hemel
dichterbij om te waarschuwen.
Wanneer hebben we voor het laatst
een lach in de Wind
en onze eigen angst
aangenomen op het einde?
Er was een tijd dat we
tegen ons muren,
omdat elke ungegebene kus
oneindige kwellingen.
Wij twee…