Typhoon — The Sickness Unto Death songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Sickness Unto Death" van Typhoon.
Songteksten
Old man in a rocking chair
You wake up, you’ve been living alone
After all these years
Surrounded by these shards of mirrors
And how’d it get so quiet here,
You wonder, where did everyone go?
You tried so hard to make people remember you for something you were not
And if they so remember you then something else will certainly get forgotten
Life is for the living
I’ve heard tell that it is why we are young
In the morning sun
You take every year as it comes
But when your life is over
All those years fold up like an accordion
They collapse just like a broken lung
Now I’ve only got one organ left and this old bag of bones it is failing me And I try to tell people that I’m dying only they don’t believe me They say we’re all dying, that we’re all dying
But if you are dying, why aren’t you scared?
Why aren’t you scared
Like I am scared?
I read somewhere that when you face eternity
You face it alone
Not matter what you thought
Or what you had
Or you had not
Unless you put yourself in god
But tell me god oh where did you go?
Every bitter night into an empty room I plead my case
Every night I pray that in the morning when I wake
I’ll be in a familiar place and find that I’m recovered and I’m sane
And I’ll remember everything
I’ll remember what I was like before that bug bit me And when I have my childhood back
I’ll tear every page out of my book
And place them in an urn
Strike a match and watch them burn
Then I’ll hold the front cover
Against the back cover and look
You’ll see
Eternity will smile on me
Songtekstvertaling
Oude man in een schommelstoel
Je wordt wakker, je woont alleen.
Na al die jaren
Omringd door deze scherven spiegels
En hoe is het hier zo stil geworden?,
Je vraagt je af, waar is iedereen heen?
Je deed zo je best om mensen je te laten herinneren voor iets wat je niet was.
En als ze je zo herinneren dan zal er zeker iets anders vergeten worden.
Het leven is voor de levenden.
Ik heb gehoord dat we daarom jong zijn.
In de ochtendzon
Je neemt elk jaar als het komt
Maar als je leven voorbij is
Al die jaren opvouwen als een accordeon
Ze klapperen net als een gebroken long.
Nu heb ik nog maar één orgaan over en deze oude zak botten laat het me in de steek en ik probeer mensen te vertellen dat ik doodga maar ze geloven me niet ze zeggen dat we allemaal sterven, dat we allemaal sterven
Maar als je doodgaat, waarom ben je dan niet bang?
Waarom ben je niet bang?
Alsof ik bang ben?
Ik heb ergens gelezen dat als je de eeuwigheid tegemoet ziet
Je staat er alleen voor.
Het maakt niet uit wat je dacht.
Of wat je had
Of niet.
Tenzij je jezelf in god plaatst.
Maar zeg me god, waar ben je geweest?
Elke bittere nacht in een lege kamer pleit ik voor mijn zaak.
Elke nacht bid ik dat in de ochtend als ik wakker word
Ik zal op een bekende plek zijn en ontdekken dat ik hersteld ben en dat ik gezond ben.
En Ik zal me alles herinneren.
Ik zal me herinneren hoe ik was voordat dat beest me beet en wanneer ik mijn jeugd terug heb
Ik scheur elke pagina uit mijn boek.
En plaats ze in een urn
Sla een lucifer aan en kijk hoe ze branden.
Dan hou ik de voorkant vast.
Tegen de achterkant en kijk.
Je zult het zien.
Eternity will smile on me