Twilight Ophera — Chaos and the Conquest songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Chaos and the Conquest" van Twilight Ophera.
Songteksten
The black triumph of fallen angels rise,
waiting for the arrival of the darkest Queen
To be one once again… To return the world to chaos
She is the guardian of time, the ruler of your mind
Her crown is our fire and Her sword is thy sorrow
Centuries it last, battles between darkness and light
Thousands of angels fell by spears
and heaven watered by their tears
Then came silence and the Queen arrived
Frost covered the land and the interlude ends
Tide of Darkness begins by Her victory
And as autumnal night falls,
for their forgotten souls and their blood turns
to crystallized diamonds to the fields
of forgotten battles,
dead angels cry their useless sacrifices
in dark halls of pain and agony
And heaven slowly turns to black
and never again to dawn
In the tide of victorious Queen
The dark angel close my soul,
she’s the one, conqueror of time
Breathing the eternity in darkness,
of endless circle of time
Dropped from the zenith like a fallen star
and like a winter breeze,
with early frost from darkness she descends
Moonlight rambled seconds on Her face,
yet time wasn’t stopped
I enchanted by Her beauty
Over whispering forests and through the shadows,
mist veils Her in the dusk
She carries me through the gates
and now, upon the lightning sky,
we gathered our souls to be as one
Like thousands of years passed
and like one after one
Kingdoms have risen and set,
in endless circle of time
Gathering of two guardians of time
And upon the lightning sky,
whispers thou who stay in eternal darkness
Songtekstvertaling
De zwarte triomf van gevallen engelen verrijzen,
wachtend op de komst van de donkerste Koningin
Om weer één te zijn... om de wereld terug te brengen in chaos.
Zij is de hoedster van de tijd, De heerser van je geest.
Haar kroon is ons vuur en haar zwaard is uw verdriet
Eeuwen duurt het, gevechten tussen duisternis en licht
Duizenden engelen vielen door speren.
en de hemel gedrenkt door hun tranen
Toen kwam de stilte en de Koningin kwam.
Vorst bedekte het land en het intermezzo
Het tij van de duisternis begint met haar overwinning.
En als de herfstnacht valt,
voor hun Vergeten zielen en hun bloed draait
om gekristalliseerde diamanten naar de velden
van vergeten veldslagen,
dode engelen huilen hun nutteloze opofferingen
in donkere hallen van pijn en pijn
En de hemel wordt langzaam zwart.
en nooit meer naar de dageraad
In het getij van de zegevierende Koningin
De donkere engel sluit mijn ziel,
zij is de enige, veroveraar van de tijd
Adem de eeuwigheid in duisternis,
van eindeloze cirkel van tijd
Uit het zenith gevallen als een gevallen ster
en als een winterbries,
met de vroege vorst uit de duisternis daalt ze neer.
Maanlicht rammelde seconden op haar gezicht.,
toch was de tijd niet gestopt
Ik ben betoverd door haar schoonheid.
Over fluisterende bossen en door de schaduwen,
mist bedekt haar in de schemering
Ze draagt me door de poorten.
en nu, op de bliksem hemel,
we verzamelden onze zielen om één te zijn.
Duizenden jaren gingen voorbij.
en als een na een
Koninkrijken zijn opgestaan en neergezet,
in een eindeloze cirkel van tijd
Samenkomst van twee bewakers van de tijd
En op de bliksemschicht,
whispers you who stay in eternal darkness