Twila Paris — Seventy Years Ago songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Seventy Years Ago" van Twila Paris.
Songteksten
Seventy years ago, my father’s mother’s father
Led the clan of Nicholson
He and my great grandmother had four lovely daughters
And a strong and honest son
And they traveled Arkansas and Oklahoma
Building arbors made of vine
And the people of the town would come at sundown
Some to scoff and some to see what they would find
And the sisters dressed in white
And the family sang and prayed into the night
And they rode in a covered wagon
As they walked in holiness
And they lived and preached the power
And forgiveness of the Lord
Seventy years ago
Seventy years ago, there wasn’t much in preaching
But it never slowed them down
They loved the truth and all the hearts that He was reaching
And their eyes were on the crown
So they traveled Arkansas and Oklahoma
With a burning in their souls
And it drove them to their knees and to the next town
For the sake of a wealth they could not hold
And the sisters dressed in white
And the people sang and prayed into the night
And they rode in a covered wagon
As they walked in holiness
And they lived and preached the power
And forgiveness of the Lord
Seventy years ago
Sometimes I feel like a pale reflection
Living in the blessing they passed down
Some of whom have held me
Some never knew my name
But the secret has been found
And I want to give this to my children
And when I am very old
I hope there still will be a story worth the telling
Of seventy years ago
And they rode in a covered wagon
As they walked in holiness
And they lived and preached the power
And forgiveness of the Lord
Seventy years ago
Seventy years ago
Seventy years ago, my father’s mother’s father
Songtekstvertaling
Zeventig jaar geleden, de vader van mijn vaders moeder.
Leidde de clan van Nicholson
Hij en mijn overgrootmoeder hadden vier mooie dochters.
En een sterke en eerlijke zoon.
En ze reisden door Arkansas en Oklahoma
Arbors voor het bouwen van wijnstokken
En de mensen van de stad kwamen bij zonsondergang.
Sommigen om te bespotten en anderen om te zien wat ze zouden vinden.
En de zusters gekleed in het wit
En de familie zong en bad tot in de nacht
En ze reden in een wagen.
Terwijl ze in heiligheid liepen.
En zij leefden en prezen de kracht
En vergeving van de Heer
70 jaar geleden
Zeventig jaar geleden, was er niet veel in preken.
Maar het heeft ze nooit vertraagd.
Ze hielden van de waarheid en alle harten die hij bereikte.
En hun ogen waren op de kroon gericht.
Dus reisden ze door Arkansas en Oklahoma
Met een brandende ziel
En het dreef hen op hun knieën en naar de volgende stad
Voor een rijkdom die ze niet konden houden
En de zusters gekleed in het wit
En de mensen zongen en baden in de nacht
En ze reden in een wagen.
Terwijl ze in heiligheid liepen.
En zij leefden en prezen de kracht
En vergeving van de Heer
70 jaar geleden
Soms voel ik me als een bleke reflectie.
Ze leefden in de zegen die ze gaven.
Sommigen hebben me vastgehouden.
Sommigen kenden mijn naam niet.
Maar het geheim is gevonden
En Ik wil dit aan mijn kinderen geven.
En als ik heel oud ben
Ik hoop dat er nog steeds een verhaal is dat het vertellen waard is.
Van 70 jaar geleden
En ze reden in een wagen.
Terwijl ze in heiligheid liepen.
En zij leefden en prezen de kracht
En vergeving van de Heer
70 jaar geleden
70 jaar geleden
Zeventig jaar geleden, de vader van mijn vaders moeder.