Twenty One Pilots — March To the Sea songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "March To the Sea" van Twenty One Pilots.
Songteksten
There’s miles of land in front of us And we’re dying with every step we take
We’re dying with every breath we make
And I’ll fall in line
A stranger’s back is all I see
He’s only a few feet in front of me And I’ll look left and right sometimes
But I’ll fall in line
No one looks up anymore
'Cause you might get a raindrop in your eye
And Heaven forbid they see you cry
As we fall in line
And about this time of every year
The line will go to the ocean pier
And walk right off into the sea
And then we fall asleep
And as we near the end of land
And our ocean graves are just beyond the sand
I ask myself the question
Why I fall in line
Then out of the corner of my eye
I see a spaceship in the sky
And hear a voice inside my head:
Follow me instead
Follow me instead
Follow me Then the wages of war will start
Inside my head with my counterpart
And the emotionless marchers will chant the phrase:
This line’s the only way
And then I start down the sand
My eyes are focused on the end of land
But again the voice inside my head says,
Follow me instead
Follow me instead
Follow me Follow me instead
Take me up, seal the door
I don’t want to march here anymore
I realize that this line is dead
So I’ll follow You instead
So then You put me back in my place
So I might start another day
And once again I will be In a march to the sea
Songtekstvertaling
Er ligt kilometers land voor ons en we sterven met elke stap die we nemen.
We sterven met elke ademtocht die we maken.
En Ik zal in de rij gaan staan.
De rug van een vreemde is alles wat ik zie.
Hij staat maar een paar meter voor me en ik kijk soms links en rechts.
Maar Ik zal in de rij gaan staan.
Niemand kijkt meer op.
Want je krijgt misschien een regendruppel in je oog
En de hemel verhoede dat ze je zien huilen
Als we in de rij gaan staan
En rond deze tijd van elk jaar
De lijn gaat naar de oceaanpier.
En loop recht de zee in
En dan vallen we in slaap
En als we het einde van het land naderen
En onze oceaangraven zijn net voorbij het zand
Ik stel mezelf de vraag
Waarom ik in de rij sta
Dan uit de hoek van mijn oog
Ik zie een ruimteschip in de lucht
En hoor een stem in mijn hoofd:
Volg mij maar.
Volg mij maar.
Volg Mij Dan zal het loon van de oorlog beginnen.
In mijn hoofd met mijn tegenhanger
En de emotieloze marchers zullen de zin zingen:
Deze lijn is de enige manier.
En dan begin ik in het zand
Mijn ogen zijn gericht op het einde van het land.
Maar weer zegt de stem in mijn hoofd:,
Volg mij maar.
Volg mij maar.
Volg mij maar.
Sluit de deur.
Ik wil hier niet meer marcheren.
Ik realiseer me dat deze lijn dood is.
Dus Ik zal jou volgen.
Dus dan zet je me terug op mijn plaats.
Dus misschien begin ik een andere dag.
En opnieuw zal ik in een mars naar de zee