Твердь — Богатырская Застава songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Богатырская Застава" van Твердь.
Songteksten
Сумрачный край снежных равнин,
Вечных лесов под покровом седин,
Скованных вод и холодных ветров,
Сотканных вьюгой из призрачных снов.
Русские земли застыли в ночи,
В недрах курганов стальные мечи
Ждут пробужденья и запаха битв,
Реки кровавые в прошлом пролив.
Капища тени средь белых холмов,
Тихие скрипы замёрзших дубов,
Звуки застывшие в вязи ветвей,
В трещинах старых замшелых камней…
…За горизонтом незримые дали,
И змейкою вьются реки рукава,
Сквозь леса изломы резными путями
На Юг и Восток устремилась вода
В бескрайние степи, рождённые небом,
Разбившемся в клочья о твёрдость земли.
Там запах полынный возносится к звёздам,
Чтоб утром проснуться прохладой зари.
Там древняя сила ушедших народов
Скитает ветрами над зеленью трав,
И вольные дикие странники Туры
Тревожат копытом подземную Навь.
Как непреступен скалистый берег морской
Для чёрной волны роковой —
Так непреклонен дух людской
Рода Словена пред вражьей ордой.
Пока горит ярым пламенем Солнца свет
Над Русью с давних лет,
Не блестеть чужой звезде
Инородной веры на нашей Великой земле.
Заговор русской девушки:
— «Улетела утица на синее морюшко,
Обранила утица в море право крылышко,
Мне не жалко крыла — жалко сизо пёрышко,
Мне не жалко отца — жаль оставить молодца,
У молодца- молодца, жаль, головушка гладка,
Гладко приулажена, приучёсана,
Приучёсана, приулажена,
На солдата жисть она налажена».
Спокойно на дальних пределах границы,
Лежащей меж снегом и жаром огня;
Пожаром небес полыхает зарница;
Вдали, за холмами — чужая земля.
И, словно стрела, в ожиданье добычи
Застыла до времени в метких руках
Стальная секира славянского духа —
Застава таится под тенью дубрав.
Башни острогов у рубленных стен,
Сотни изломанных вражеских стрел
В рытвинах, возле закрытых ворот,
Где их закончился быстрый полёт.
Страж и хранитель незримых границ —
Крепость под светом Перуна десниц,
Верный заслон пред пожаром степей
Средь тёмных рощ и далёких полей.
Несокрушима отвага героев вовек,
Волотов стари хранящих исконный завет!
Слава! Слава! Слава славянским сынам,
Вставшим на стражу, доблестным воинам!
Богата земля наша крепкими духом людьми —
Да будут, как прежде, просторы родные вольны!
Songtekstvertaling
Donkere rand van de sneeuwvlakten,
Eeuwige bossen onder de dekmantel van grijs haar,
Geketend water en koude wind,
Geweven door een sneeuwstorm van spookdromen.
Russische landen bevroren in de nacht,
In de darmen van de honden stalen zwaarden
Wachten op het ontwaken en de geur van gevechten,
Rivieren van bloed in de vorige straat.
Tempels van schaduw tussen de witte heuvels,
Zachte kraakstenen van bevroren eiken,
Geluiden bevroren in de wirwar van takken,
In de scheuren van oude mossige stenen...
...Achter de horizon, onzichtbare afstanden,
En de rivieren wind als een slang.,
Door bossen gebroken door gesneden paden
In het zuiden stroomde het Water naar het Oosten.
Op de eindeloze steppen, geboren uit de hemel,
Aan flarden geslagen op de hardheid van de aarde.
Daar stijgt de geur van alsem naar de sterren,
Om ' s morgens wakker te worden met de koelte van de dageraad.
Er is de oude macht van de overleden volkeren
Zwerft de wind over het groene gras,
En vrije wilde zwervers reizen
Ze verstoren het ondergrondse paard met hun hoeven.
Hoe onaantastbaar is de rotsachtige kust van de zee
For the black wave of doom —
Zo onbuigzaam is de menselijke geest
Roda Sloveens voor de vijandelijke Horde.
Zolang de zon brandt met een felle vlam, brandt het licht.
Over Rusland van lang geleden,
Schijn niet op iemand anders zijn ster.
Buitenlands geloof in ons grote land.
Russisch meisje ' s plot:
- "De eend vloog naar de blauwe zee,
Draaide de eend in de zee rechtervleugel,
Ik heb geen medelijden met de vleugel-ik heb medelijden met de grijze veer,
Ik heb geen medelijden met M ' n vader.,
Goed gedaan, goed gedaan, sorry, het hoofd is glad,
Gladgestreken en geprepareerd,
Pricesna, paularena,
Het is vastgesteld voor een soldaat."
Rustig aan de andere kant van de grens,
Liggend tussen de sneeuw en de hitte van het vuur;
Het vuur van de hemel brandt (van de bliksem).;
Ver weg, voorbij de heuvels, een vreemd land.
En, als een pijl, wachtend op de prooi
Bevroren tot de tijd in nauwkeurige handen
Stalen bijl van de Slavische geest —
De buitenpost is verborgen onder de schaduw van eikenbomen.
Torens van gevangenissen aan de gehakte muren,
Honderden gebroken vijandelijke pijlen
In ruiten, bij de gesloten poort,
Waar hun snelle vlucht eindigde.
Hoeder en hoeder van de onzichtbare grenzen —
Fort Onder het licht van de Perun van de handen,
Een zekere barrière voor het vuur van de steppen
Tussen donkere groeven en verre velden.
Onoverwinnelijk is de moed van helden voor altijd,
Volotov Stari houdt het primordiale verbond.
Glorie! Glorie! Glorie aan de Slavische zonen,
Houd de wacht, dappere krijgers!
Ons land is rijk aan sterke geesten mensen —
Laat de inheemse ruimtes vrij zijn zoals voorheen!