Turisas — As Torches Rise songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "As Torches Rise" van Turisas.
Songteksten
I take a look around,
The blood of our men has painted the ground
There are corpses lying everywhere
Some try to pray, some cry in despair
As our enemy cuts its way through our lines
Desperate thoughts take over our minds
Is this to be the end of our days?
The overwhelming enemy
Rides our front lines down
With hate in their faces, with hate in their sound
Houndreds of men lying wounded on the ground
No one can help them,
To their destiny they’re bound
I think of my family, I think of my home
Interrupted by a fearful tone:
«We're practically dead, they’ll slaughter us all!»
Through a cloud of dust I see our right wing fall
This cursed war will swallow us all
What will happen to our loved-ones,
The ones we’re fighting for?
I will not stand and watch this army fall
We will fight back, hear us roar
Pull our lines together
Our fury is greater than the worst stormy weather
I grasp the sword in my hand, this is for my brothers,
This is for my land
With blood on my face to battle I ride
With dust in my eyes, with faith in my heart
Until death do us part
From the skies a man came down to earth
He lead our way and rode first
How dark the night may seem
A new day always heals
I stroll across the field, the morning has broken,
Our victory’s been sealed
The hooves have plowed the ground to mud,
Familiar faces in ponds of blood
A snowflake lands on my face,
Melts and runs away
The sun rose red that day
Songtekstvertaling
Ik kijk even rond.,
Het bloed van onze mannen heeft de grond geverfd.
Er liggen overal lijken.
Sommigen proberen te bidden, sommigen huilen in wanhoop
Terwijl onze vijand zich door onze linies snijdt
Wanhopige gedachten nemen onze gedachten over
Is dit het einde van onze dagen?
De overweldigende vijand
Rijdt onze frontlinie naar beneden
Met haat in hun gezicht, met haat in hun geluid
Zwervers van gewonde mannen op de grond.
Niemand kan ze helpen.,
Aan hun lot zijn ze gebonden
Ik denk aan mijn familie, Ik denk aan mijn thuis.
Onderbroken door een angstige toon:
"We zijn bijna dood, ze zullen ons allemaal afslachten!»
Door een stofwolk zie ik onze rechtervleugel vallen.
Deze vervloekte oorlog zal ons allemaal verzwelgen.
Wat zal er met onze geliefden gebeuren?,
Waar we voor vechten?
Ik sta niet toe dat dit leger valt.
We zullen terugvechten, ons horen brullen
Trek onze lijnen bij elkaar
Onze woede is groter dan het ergste stormachtige weer.
Ik pak het zwaard in mijn hand, Dit is voor mijn broeders.,
Dit is voor mijn land.
Met bloed op mijn gezicht naar de strijd rijd ik
Met stof in mijn ogen, met geloof in mijn hart
Tot de dood ons scheidt.
Vanuit de hemel kwam er een man naar de aarde
Hij leidde ons en reed eerst.
Hoe donker de nacht kan lijken
Een nieuwe dag geneest altijd
Ik wandel over het veld, de ochtend is gebroken,
Onze overwinning is bezegeld.
De hoeven hebben de grond omgeploegd tot modder.,
Bekende gezichten in vijvers van bloed
Een sneeuwvlok landt op mijn gezicht,
Smelt en rent weg
De zon werd die dag rood